"ေျပာလုိက္ပါဘိ၊ ေဟာပါဘိ"

မုိးကစုိစုိ၊ က်ီးအုပ္ၿပိဳ၍

ထုိမွဤမွ၊ တုိ႕လမ္းမတြင္

ပ်ံၾက၀ဲၾက၊ ငရဲထသုိ႕

အုံၾကြျမည္အာ၊ မသာယာကုိ

ငါၾကားခဲ႔၏၊ မွတ္မိ၏။

ထုိေန႔၌ပင္၊ ထုိခ်ိန္ထင္၏

သခင္ေအာင္ဆန္း၊ ျပည္သူ႔ပန္းသည္

ပြင္႔လန္းခါစ၊ ေၾကြလုိက္ရ၏။

ေျမခသတင္း၊ မီးႀကိဳးခြင္းသုိ႕

အိမ္တြင္း အိမ္ျပင္၊ တုိ႕လမ္းခြင္၌

မခ်င္႔မရဲ၊ ၀မ္းနည္းခံခက္

မ်က္စိမ်က္ႏွာ၊ ညိွဳးၾကရွာသည္

ရြာဦးပုိင္းမွ၊ သခ်ိဳင္းထိ။

ေဇာ္ဂ်ီ

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရးတြင္ အလြန္ အေရးပါေသာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ကုိးဦး နံနက္ ၁၀နာရီ ၃၇ မိနစ္တြင္ လုပ္ၾကံျခင္းခံခဲ့ရျပီး က်ဆံုးခဲ့သည္။ ထုိေန႔ကုိ အာဇာနည္ေန႔ ဟု သက္မွတ္ၿပီး ယေန႔ထက္တုိင္ ေအာက္ေမ့ သတိရကာ အမွတ္တရ က်င္းပလ်က္ရွိသည္။
ျမန္မာ႔သမုိင္းတြင္ အေရးႀကီးသည္႔ သမုိင္းဆုိင္ရာ လွုပ္ရွားမွုမ်ား၊ အာဇာနည္ပုဂိၢဳလ္မ်ား၏ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ အာဏရွင္လက္ထက္ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္မူမ်ားရွိခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ သမုိင္း၀င္ေန႔ရက္မ်ားကုိ မေမ႔မေလ်ာ႔ေအာင္ ႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနႏွင္႔ သတိေပးႏိုးေဆာ္ျခင္းသာျဖစ္သည္။

တုိင္းျပည္အတြက္ အသက္ေပးခဲ႔ေသာ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္း ကုိးဦး

၁။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း- ဒုဥကၠဌ၊ ကာကြယ္ေရး ႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဌာန

၂။ သခင္ျမ- ဘ႑ေရးႏွင့္ အခြန္ေတာ္ဌာန

၃။ ဦးဘ၀င္း-ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးႏွင့္ ေထာက္ပံေရး ဌာန၊

၄။ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳ-ျပန္ၾကားေရးဌာန

၅။ အဗၺဒူရာဇတ္- ပညာေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသား စီမံကိန္း ဌာန၊

၆။ မန္းဘခုိင္ - စက္မွဳလက္မွဳႏွင့္ အလုပ္သမား ဌာန၊

၇။ မြန္းပြန္ေစာ္ဘြားၾကီး စပ္စံထြန္း-ေတာင္တန္းေရးရာဌာန၊

၈။ ေပ်ာ္ဘြယ္ ဦးျမ- လယ္ယာႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရး ဌာန၊

၉။ ဦးအုံးေမာင္ -ဒုတိယ အတြင္း၀န္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ဌာန တုိ႔ျဖစ္တယ္။

အေမ႔အၿပဳံး

တုိ႔ႏွလုံးမွာ ၾကည္ျပာလ၀န္း

ေအးရိပ္စမ္းႏွင္႔ ပန္းပြင္႔ပမာ။

အေမ႔စကား

တုိ႕ရင္ၾကားမွာ တရားသစၥာ

ခုိင္မာသတၱိ သံမဏိပမာ။

အေမ႔မ်က္ႏွာ

ျမင္ေသာခါတြင္ ပမာစမ္းေရ

ေသာက္သုံးေလသုိ႔ ေငြလၾကယ္သြင္

ေအးသန္႔စင္ႏွင္႔ ၾကည္လင္ရႊန္းကာ

ဂုဏ္သိကၡာႏွင္႔ ေမတၱာမိခင္

ပညာရွင္သုိ႔ တုိ႔ရင္တြင္းမွာ

ခ်မ္းေျမ႔သာခဲ႔ ရွာမွရွားသည္႔

ငါတုိ႔၏ စာေပမိခင္။

ျမန္မာစာေပ
ကမၻာ႔အေမြအျဖစ္ ရွင္သန္ရစ္ေစ

အားသစ္ျဖည္႔ေလာင္း ပင္စည္ေကာင္းပမာ။

ကမၻာ႔စာေပ

ျမန္မာ႔အေမြအျဖစ္ ရွင္သန္ရစ္ေစ

အားသစ္ျဖည္႔ေလာင္း ပင္စည္ေကာင္းပမာ။

အေမ….

ငါတုိ႔အားလုံးရဲ႕ စာေပမိခင္

ငါတုိ႔ခ်စ္ခဲ႔ၾက

ငါတုိ႔ေလးစားၾက

ငါတု႔ိရုိေသၾက။

အေမ႔အေမြ

တုိ႔ေတြဆက္ခံ ပန္းေကာင္းပန္လ်က္

ႏုိင္ငံအနာဂတ္ လွေစအံ႕။          ။

ရုိးေ၀ထက္

( ၇ ရက္၊ ဧၿပီလ၊ ၂၀၀၈တြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ႕ေသာ စာေပမိခင္
လူထုေဒၚအမာ တစ္ႏွစ္ျပည္႔ အမွတ္တရ အျဖစ္ ကဗ်ာဆရာ ရုိးေ၀ထက္ ေရးဖြဲ႕ခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာျဖစ္ၿပီး မေဟသီမဂၢဇင္း အမွတ္ ၂၉၂၊ ဧၿပီလ၊ ၂၀၀၉ခုႏွစ္မွာ ပုံႏွိပ္ ေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာကုိ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

လူငယ္စာဖတ္ ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕ အသည္းစြဲ ကဗ်ာဆရာေရႊဘုန္းလူ ( ခ ) တာရာမင္းေ၀ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔တာ ၾသဂုတ္လ ( ၅ )ရက္ေန႔ ဆုိရင္ ( ၅ )ႏွစ္တင္းတင္း ျပည္႔သြားခဲ႔ပါၿပီ။

“ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ႔” ဆုိတဲ႔ စကားရွိေသာ္ျငားလည္း ဆရာ တာရာမင္းေဝ အတြက္ အဲဒီစကားက မမွန္ခဲ႔ပါဘူး။

လူေသသြားေပမယ္႔ တာရာမင္းေဝ ဖန္တီးခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာ၊ စာေပအႏုပညာေတြ ကေတာ႔ ယေန႕အခ်ိန္ထိ ေအာင္ျမင္လူႀကိဳက္မ်ားေနတုန္းပဲ ျဖစ္သည္။

ဆရာတာရာမင္းေဝ ရဲ႕ ကြယ္လြန္ျခင္း အမွတ္တရ ( ၅ )ႏွစ္ျပည္႔ အျဖစ္ ၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ( ၄ )ရက္

(စေနေန႔) ေန႔လည္( ၂ )နာရီမွ ( ၄ ) နာရီအထိ မဟာဗႏၶဳလလမ္း၊ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ႔ CITY STAR HOTEL မွာ က်င္းပျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ၿပီး

အမွတ္တရ ကဗ်ာရြတ္ဖတ္ျခင္း အစီအစဥ္မ်ားကုိလည္း ထည္႔သြင္းထားရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။

~ ေရႊေဒါင္းေတာင္ အြန္လုိင္းဂ်ာနယ္ ~

တာရာမင္းေ၀

တာရာမင္းေဝ၏ အမည္ရင္းမွာ ခ်စ္ညီညီ ျဖစ္ၿပီး၊ ၁၉၆၆ စက္တင္ဘာ (၁၃) ရက္ေန႕တြင္ ရန္ကုန္ ေတာင္ဥကၠလာ၌ (သတင္းေထာက္) ဦးေက်ာ္ရွိန္ႏွင့္ ေဒၚလွၾကည္ တုိ႕မွ ေမြးဖြား ခဲ့သည္။ ေမြးခ်င္း ၃ ဦးအနက္ ဒုတိယေျမာက္သား ျဖစ္သည္။

ငယ္ဘ၀ သူငယ္တန္း မွ စတုတၴတန္း အထိ ေတာင္ဥကၠလာ အမက (၁ဝ) တြင္၎၊ ပဥၥမတန္းမွ ဒႆမတန္း အထိ ရန္ကင္း အထက (၂)တြင္၎ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၈၆-ခုႏွစ္မွာ အေျခခံ အထက္တန္းကို ျမန္မာစာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ (လိႈင္)ကို အဂၤလိပ္စာ အဓိကႏွင့္ တက္ေရာက္ သင္ၾကားခဲ့ၿပီး အေရးအခင္းႏွင့္အတူ ေက်ာင္းမၿပီးခဲ့ေပ။ ေျမာက္ဒဂုံ (၄၅) ရပ္ကြက္၊ ပီမုိးနင္း(၁) လမ္းမွာ ေနထုိင္သူ ျဖစ္သည္။

ေ႐ႊဘုန္းလူ ဆိုသည့္ နာမည္ႏွင့္ ဗကသ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ထုတ္ေဝေသာ စာေစာင္မ်ားတြင္ ကဗ်ာမ်ား စတင္ ေရးသား ခဲ့ပါသည္။ ရွစ္ေလးလံုး လႈပ္ရွားမႈတြင္ တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ခဲ့သလို၊ ဗမာႏိုင္ငံလံုး ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွာလည္း တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ လႈပ္ရွားခဲ့သည္။ ၁၉၈၉-ခုႏွစ္၊ ဗကသ ျပန္ဖြဲ႕ခ်ိန္တြင္ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့ၿပီး၊ ဗကသ ဥကၠ႒ ကိုမင္းကိုႏိုင္ႏွင့္ ဒုဥကၠ႒ေတြ ျဖစ္သည့္ ကိုကိုႀကီးႏွင့္ ကိုေအာင္ဒင္တုိ႕ အဖမ္း ခံရခ်ိန္တြင္ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္မႈကို တာဝန္အျပည့္ယူကာ ေဒါင္းအလံကို ဆက္ကိုင္ခဲ့သည္။

၁၉၉ဝ-ခုႏွစ္မွာ အဖမ္း ခံရၿပီး၊ ၁၉၉၄-ခုႏွစ္ အထိ စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈကို ခံခဲ့ရသည္။ အင္းစိန္၊ သာယာဝတီႏွင့္ သရက္ ေထာင္မ်ားတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံခဲ့ရၿပီး၊ ေထာင္က လြတ္လာ ၿပီးေသာအခါ စာေပေလာက ထဲကို ေျခစံုပစ္ ဝင္ေရာက္ ခဲ့ပါသည္။ ထင္ရွားေသာ ကဗ်ာမ်ားမွာ အက်ဥ္းေထာင္မ်ား အတြင္း၌ ေရးစပ္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ ၊ ဥဒါန္း ႏွင့္ ေက်ာင္းသား အတၴဳပၸတၲိ တုိ႕ပဲ ျဖစ္သည္။

၁၉၉၄ ခု ေမလထုတ္ ရင္ခြင္သစ္ မဂၢဇင္းတြင္ ေလစီးေၾကာင္းထဲမွ လူမ်ား ဝတၴဳတုိမွ တာရာမင္းေဝ ဆိုေသာ ကေလာင္ အမည္ကို စတင္ အသံုးျပဳ ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၉၅-ခုႏွစ္တြင္ တာရာမင္းေဝ ကေလာင္ အမည္ႏွင့္ 'ပန္းေခတ္က လမင္း' ဆိုေသာ သူ႔၏ ပထမဆုံး လုံးခ်င္း ဝတၴဳ ထြက္ရွိၿပီးခ်ိန္မွာ လူငယ္ စာဖတ္ ပရိသတ္ ေတြ၏ အားေပးမႈကုိ ရရွိ ခဲ့ပါသည္။

၁၉၉၆ - ၉၇ ထုတ္ သရဖူ မဂၢဇင္း မ်ားတြင္ ေမာင္ေယာ ကေလာင္ အမည္ႏွင့္၎ ၊ စုဖြဲ႕ ကေလာင္ စန္တီယာဂို ကေလာင္ အမည္ႏွင့္ ၎ စာေပ ေဝဖန္ေရးမ်ား၊ စာေပ သေဘာတရား၊ သီဝရီမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ ေမာင္ဓား အမည္ႏွင့္ ေဘာလံုးေဆာင္းပါးမ်ား ေရးခဲ့ဖူးၿပီး၊ အ့ံဘြယ္ ဆိုေသာ ကေလာင္အမည္ႏွင့္လည္း အိုင္ဒီယာမဂၢဇင္း က ထူးၿခားေသာ အေမးအေၿဖမ်ားကို ေရးခဲ့ပါသည္။ မီးခိုးၿဖဴ ၊ ညီေလးမြန္ စေသာ ကေလာင္ အမည္မ်ားႏွင့္လည္း ေရးသားခဲ့သည္။ စုစုေပါင္း လုုံးခ်င္း ဝတၴဳ (၄၂) အုပ္ ေရးသားခဲ့ၿပီး၊ ဝတၴဳတိုမ်ား၊ ကဗ်ာမ်ားလည္း ေရးသား ခဲ့ပါသည္။

၁၉၉၅-ခုႏွစ္၊ စာေပဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္းပါ အားလူး စားသူမ်ား ဝတၴဳတုိႏွင့္ ျဖဴးမိတ္ေဆြမ်ား စာေပဆုကို ရရွိခဲ့သည္။ အားလူး စားသူမ်ား ဝတၴဳတုိႏွင့္ တာရာမင္းေဝ အား လူသိမ်ားခဲ့ပါသည္။ စာေပ အျပင္ ပန္းခ်ီ ဆြဲျခင္း၊ ႐ုပ္ရွင္ ဗီဒီယို ဇာတ္ၫႊန္းမ်ားႏွင့္ သီခ်င္းမ်ားကိုလည္း ေရးသားခဲ့သည္။ တာရာမင္းေဝ အမည္ႏွင့္ ေရးခဲ့ေသာ ပထမဆံုး ဗီဒီယို ဇာတ္ၫႊန္းမွာ ေ႐ႊေရာင္ ဖိနပ္မွာ အစိမ္းေရာက္ ၾကက္ေျခခတ္နဲ႕ ေကာင္မေလး ျဖစ္သည္။ အဲဒီ မတိုင္ခင္ကလည္း ကိုသူရ(ဇာဂနာ)တို႔နဲ႔ အတူ ဇာတ္ညႊန္းမ်ားကို ေရးသားခဲ့ပါေသးသည္။

တာရာမင္းေဝ၏ ဝတၴဳ အခ်ဳိ႕ကို ဗီဒီယို ႐ုပ္ရွင္ ႐ိုက္ကူး ခဲ့ရာမွာ ေမာင္မ်ိဳးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) ႐ိုက္ကူး၍ ေဒြး၊ နႏၵာလႈိင္တို႔ သ႐ုပ္ေဆာင္ထားေသာ "ေကာင္းကင္အေၾကြ ေကာက္တဲ့လက္"၊ ဒါ႐ိုက္တာ လြင္မိုး ႐ိုက္ကူး၍ ေနတိုး၊ အိႂႏၵာေက်ာ္ဇင္တို႔ သ႐ုပ္ေဆာင္ထားေသာ "တစ္ကိုယ္ေတာ္ေရးတဲ့ ကႀကီး ခေခြး"တို႔သည္ ထင္ရွားခဲ့သည္။ ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္သူရ (ဇာဂနာ) ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ "ျမင္းစီးထြက္ေသာ အိပ္မက္မ်ား" ႐ုပ္ရွင္ မွာ ျပည္တြင္းတြင္ ျပသခြင့္မရခဲ့ေပ။

၁၉၉၈-ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ၊ (၁၄)ရက္တြင္ မခင္ေမဝင္း (စာေရး ဆရာမ မေနာ္ဟရီ)ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ၿပီး၊ သား တစ္ဦး ထြန္းကားခဲ့သည္။ ဘဝနိဂံုး လူနံပါတ္ (၁၃) ဝတၴဳတို စုစည္းမႈႏွင့္ နကၡတ္ ရစ္သမ္ကဗ်ာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ေရးသား ထုတ္ေဝရန္ စီစဥ္ေနဆဲ၊ ၂ဝဝ၇ ခု၊ ၾသဂုတ္လ ၅ ရက္ေန႕ မြန္းလြဲ ၁၂ နာရီ ၄ဝ တြင္ ေျမာက္ဥကၠလာပ ေဆး႐ံုႀကီးတြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ကြန္လြယ္ခ်ိန္တြင္ ဇနီး ျဖစ္သူ စာေရး ဆရာမ မေနာ္ဟရီ ႏွင့္ သားျဖစ္သူ ေခတ္ေန(ခ) ၾကယ္စင္မင္းေဝ တုိ႔က်န္ရစ္ခဲ့ပါသည္။ တာရာမင္းေဝ ကြယ္လြန္ၿပီးမွ လူနံပါတ္ (၁၃) စာအုပ္အား ေနာက္ဆံုးထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။

Source : မွတ္စုစာအုပ္

Written by ေရႊေဒါင္းေတာင္ အြန္လုိင္းဂ်ာနယ္ Friday, 03 August 2012 09:59 

“ သူ ” သူ႔ကုိစတင္ သိရွိခဲ႔တာက ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ေလာက္က ျဖစ္သည္။ နာရီသံေတြ ဆူညံလြန္းေန၊ ငုိခ်င္ပါတယ္ အခ်စ္ဆုံးရယ္၊ ရီ(ရယ္)ရင္ ပုလဲ ၊ ငုိရင္ရြဲ စတဲ႔ ေျပာင္ေျမာက္ ထိမိတဲ႔ စကားလုံးေတြ အဖြဲ႔အႏြဲ႔ေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ ႏွလုံးအိမ္ကုိ ေစစားဖမ္းယူ ညို႔ငင္ႏိုင္ခဲ႔သူ။ ထူးအိမ္သင္ ဆုိတဲ႔ “ သူ ” ပါ။

အဲဒီေနာက္မွာ ေမွာ္ဆရာအိပ္မက္၊ သက္ၿငိမ္၊ အတၱပုံေဆာင္ခဲမ်ား၊ အၾကင္နာအိပ္မက္၊ အရင္အတုိင္း၊ စကားလုံးမရွိတဲ့ ေကာင္းကင္၊ ထူးအိမ္သင္ (Unplugged Live) ၊ ၿမိဳ႕ျပလေရာင္ တမ္းျခင္း၊ သီခ်င္းေခြေတြနဲ႔၊ သူရဲ႕ ဂီတေမွာ္ေတြနဲ႕ ဖမ္းစားခဲ႔ျပန္တယ္။

လူေတြသိပ္မသိေသးတဲ႔ ငွက္ႀကီး ေျခရာတခ်ဳိ႕ကို ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ ငွက္ႀကီး ကနဦးေခြ ျဖစ္တဲ႔ နာရီေပၚက မ်က္ရည္စက္မ်ားကို အသံသြင္းၿပီး မာစတာရီးလ္ အေခြအတြက္ ပရိုဂ်ဴဆာလိုက္ရွာခ်ိန္ ကုကၠဳိင္းေရကူးကန္ လမ္းနားက အိမ္တအိမ္မွာ တရက္ ေတးေရးဆရာ ညီညီသြင္ (ဝက္) တို႔ အခု အယ္လ္ဆိုင္းဇီ အေဖ၊ အယ္လ္ခြန္းရီ ေမာင္ ေတးေရး လဇြန္ထြဲဝါ ( ကိုႀကီး ) သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုၿပီးနားေထာင္ၾကတာ အဲဒီမွာတင္ ရန္ကင္း ၁၂လံုးတန္းက ညီညီ႔ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ ဆိုတဲ႔ေဘာ္ဒါက အဲဒီေခတ္က ေငြ ၂ ေသာင္းေက်ာ္နဲ႔ ဝယ္လိုက္တာပါ၊ ေနာက္ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္က တျခား တေယာက္ဆီ ေရာင္းလိုက္ၿပီ ထုတ္ေတာ႔ ဒီေခြေပါက္သြားတယ္။

ဒီေခြဟာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးေတြမွာ သူ႔ သီခ်င္းေတြက ပ်ံ႕လြင္႔ေနသလုိ၊ ေခတ္တခုရဲ႕ လူေတြ ရင္ဘတ္ထဲကိုလည္း သူ႔ သီခ်င္းသံေတြက မင္းမူ စုိးမုိးေနခဲ႔ျပန္တယ္ေလ။ လူငယ္ ဘာသာဘာဝ လမ္းေဘး အုတ္ခုံေလးေတြနဲ႔ အေဆာင္ေတြေရွ႕မွာလည္း သူ႔ သီခ်င္းေတြက ပ်ံလြင္႔ ေနခဲ႔ျပန္တယ္။

၁၉၈၈ လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီး ျဖစ္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ အမွန္တရားနဲ႔ လြတ္လပ္ျခင္းေတြကုိ ခုံမင္ႏွစ္သက္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ေတာထဲေရာက္ခဲ႔တယ္။ အေနဆင္းရဲ၊ အစားဆင္းရဲ ဘဝေတြနဲ႕ သူအံႀကိတ္ၿပီး ေနခဲ႔တယ္၊ ကဗ်ာေတြေရးခဲ႔သလုိ၊ “အေရးႀကီးၿပီ” ဆိုတဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး သီခ်င္းေတြလည္း စပ္ဆုိခဲ႔ျပန္ေသးတယ္၊ အဲဒီ “အေရးႀကီးၿပီ” ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကုိ ကုိမြန္းေအာင္က သီဆုိခဲ႔တယ္၊

ဂီတကုိင္တဲ႔ သူ႔လက္က ပါးစပ္တီးလုံးေတြနဲ႔ သီခ်င္းေတြစပ္ရင္း၊ မဟူရာညဥ္႔ နက္နက္ေတြထဲ အေမကုိလြမ္းတဲ႔ စိတ္ေတြနဲ႔ မ်က္ရည္က်ခဲ႔ဖူးတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚျပန္တက္တဲ႔ ေက်ာင္းသားအုပ္စုေတြထဲ သူ အေမကုိလြမ္းတဲ႔ စိတ္တစ္ခုထဲနဲ႔ သူ႔ဇာတိ ေမာ္လၿမိဳင္က သူ႔ အေမရဲ႕ အိမ္အုိေဟာင္းေလးဆီ ေက်ာပုိးအိတ္ တစ္လုံးလြယ္လုိ္႔ သူျပန္သြားခဲ႔တယ္။ သူ႔ ရဲေဘာ္ေတြအားလုံးက သူ႕ကုိ ခြင္႔လြတ္နားလည္မူ အျပည္႔ေပးခဲ႔ သလုိ သူကလည္း ေနာက္ဆုံး ထြက္သက္အခ်ိန္ထိ ရဲေဘာ္ေတြအပၚ သစၥာရွိခဲ႔ပါတယ္။

အာဏပုိင္ဆုိတဲ႔ လူေတြက လက္နက္အာဏာျပၿပီး အႏုပညာသမားေတြကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ ဝါျဖန္႔ခ်ီေရး ေတြအတြက္ အသုံးခ်ခဲ႔ေပမယ္႔ ေရွာင္ထြက္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ပုိင္း သူ႕အေၾကာင္းေတြ သိပ္မၾကားရေတာ႔ေပမယ္႔ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္စာေစာင္ေတြမွာ ေတြ႔ျမင္ခဲ႔ရၿပီး အေမ (သုိ႔မဟုတ္) ေမတၱာေတာ္ဘြဲ႕၊ အစိမ္းေရာင္ ရက္စြဲမ်ား၊ တစ္ေန႔စာ အလြဲမ်ား၊ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ဆုိတဲ႔ ေတးစီးရီးေတြ ထုတ္တာနားေထာင္႔ခြင္႔ ရခဲ႔တယ္။

ဘ၀ကုိ အႏုပညာတစ္ခုတည္းနဲ႔ ရုိးသားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ႔ သလုိ ၁၄-၈-၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ၾသဂတ္လ၊ ၁၄ ရက္မွာ သူခ်စ္တဲ႔ မိသားစုေလးနဲ႔ ခ်စ္တဲ႔ ပရိတ္သတ္ႀကီးကုိ ခြဲခြာသြားခဲ႔တာ ဒီေန႔ဆုိ (၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၁၄ရက္ေန႔ဆုိရင္ ၈ ႏွစ္တင္းတင္း ျပည္႔ေျမာက္ခဲ႔ၿပီေလ။

ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ႔ ဆုိတဲ႔ စကားဟာ သူ႔အတြက္ မဟုတ္ခဲ႔ဘူး ဒီကမၻာေျမေပၚက အားလုံးကုိ သူႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြာသြားခဲ႔ေပမယ္႔ က်န္ရစ္တဲ႔ သူ႔ ကဗ်ာေတြ၊ သူ႔ သီခ်င္းေတြကုိ ခ်စ္တဲ႔ သူ႕ ပရိတ္သတ္ေတြ အားလုံးက သူ႔ ကုိခ်စ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးက ေက်ာ္ျမင့္လြင္ (အမည္ရင္း) သွ်ပ္၊ ဘဲဥ၊ ငွက္ႀကီး၊ ထူးအိမ္သင္ကုိ အခ်ိန္ျပည္႔ သတိ၇ေနသလုိ၊ သူဖန္တီးခဲ႔တဲ႔ ဂီတ နဲ႕ ကဗ်ာေတြ သူ႔ပုံရိပ္ေတြ ျမင္တုိင္း လြမ္းေနတုန္း၊ တမ္းတ သတိရေနတုန္းပါ။

… အေမ …

မိန္းမတကာ ထက္၌ က်ေနာ္ ေလးစားျမတ္ႏိုး မဆံုးေသာ

အနာဒိ အနႏၲေမတၱာရွင္ “ ခ်စ္ေသာ ေမေမ ” သို႔

… အေမ …..

သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ

လူေတြကေတာ့ ရယ္မွာပဲ

သားရင္ထဲမွာ ကဗ်ာ …

ကဗ်ာ …

ကဗ်ာ …

သက္သာရာ ရမလားလို႔ပါ

(ဒီတစ္ခါေတာ့ျဖင့္)

ဝမ္းေရစပ္ရင္လည္း

နည္းနည္းခြင့္လႊတ္ပါ ..အေမ

သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ။

သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္

“ငွက္” ေကာင္းရာ သုဂတိလားပါေစ၊ ေအးခ်မ္းတဲ႔ ဘဝသစ္မွာ ခ်စ္တဲ႔ အႏုပညာေတြကုိ ဆက္လက္ ဖန္တီးႏုိင္ပါေစလုိ႔ ။

ကမာနီလာ

ဆရာ ၾကီး ဦး ဂိုအင္ ကာ ဦးစီးၿပီး အႏုပညာေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ စုေပါင္းႀကိဳးစားမူနဲ႔ ေထာင္ တြင္း တ ရား ပတ္ ေတြ စဥ္ ဆက္ မ ျပတ္ က်င္း ပ နုိင္ ဖို႕ အတြက္ စီ စဥ္လွ်က္ရွိပါသည္။

တ နွစ္ပတ္လုံး ကို တ ရား ပတ္ ေပါင္း ( ၄၀ ) နဲ႕ စ တင္ မွာျဖစ္ၿပီး  က်င္း ပျပဳလုပ္မယ္႔ အ က်ဥ္း ေထာင္ ေတြ ကေတာ႕ .အင္းစိန္ေထာင္ ၊ မနၱေလးေထာင္၊ အိုးဘိုေထာင္၊ သာယာ၀တီေထာင္ ေတြမွာ က်င္းပျပဳလုပ္သြားမွာျဖစ္ပါသည္။

ေထာင္ တြင္း တ ရား ပတ္ေတြ စဥ္ဆက္မျပတ္ က်င္းပျပဳလုပ္သြားႏုိင္ဖုိ႔ ေယာဂီေတြရဲ႕ ဆြမ္းစားရိတ္ေတြအတြက္ အလွဴေငြလုိအပ္လွ်က္ရွိၿပီး ေယာဂီ တေယာက္အတြက္ တရက္ ကို (၇၀၀ - ခုနွစ္ရာက်ပ္ )က်သင္႔မွာျဖစ္ၿပီး၊ တရားပတ္ တခုမွာ ေယာဂီ က (၁၀၀) ခန္႔ ရွိမွာျဖစ္တယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းထားပါသည္။  တေန႕ စာဆြမ္းစားရိတ္ကို (၇၀၀၀၀ - ခုနွစ္ေသာင္းက်ပ္ ) ကုန္ခ်မွာျဖစ္ၿပီး တရားပတ္တပတ္မွာ ၾကာျမင္႔ခ်ိန္ (၁၀) ရက္ရွိၿပီး တရားတပတ္စာအတြက္  အလႈေငြ (၇၀၀၀၀၀ - ခုနွစ္သိန္းက်ပ္ )လို အပ္ လွ်က္ရွိပါသည္။

ေထာင္တြင္းတရားပြဲေတြ အဆက္မျပတ္ က်င္းပျပဳလုပ္ေပးသြားႏုိင္ဖုိ႔  အလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္လွ်က္ရွိတာေၾကာင္႔ မိမိတုိ႔တတ္ႏုိင္သည္႔ဘက္က သဒၵါတရားနည္းမ်ားမဆုိ ကုသုိလ္ပါ၀င္လွူဒါန္းႏုိင္ၾကပါသည္။

ေအာက္ပါ ဖုန္းနံပတ္မ်ား မွ တ ဆင္႕ ဆက္သြယ္ လႈ ဒါန္း နိုင္ ၾက ပါသည္။

ဖုန္း နံပါတ္ မ်ား

ဦးစန္း၀င္း ( ဥကၠဌ ) ... ၀၉ ၅၀၂ ၅၆၂၆

ဦးသန္႕စင္ ( ဒု -ဥကၠဌ ) ... ၀၉ ၇၃၀ ၁၆၆၅၀

သွ်ီ ( အတြင္းေရးမႈး ) ... ၀၉ ၅၀၁ ၉၃၃၉

ဦး၀င္းမင္းေထြး ( အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး ) ... ၀၉ ၅၁၈ ၅၅၄၅

ဦးမင္းခ်စ္သူ ( တြဲဖက္ - အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး ) ... ၀၉ ၅၁၄ ၅၆၇၉

Written by သွ်ီ Saturday, 03 November 2012 17:00 

Share

"အေဖေရ . . .

ကမၻာေက်ာ္ေျမပုိင္ရွင္ . . . မရွိဘူး

ကမာၻေက်ာ္တုိင္းမင္းႀကီး . . . မရွိဘူး

ကမာၻေက်ာ္ စာေရးဆရာ ၊ ကဗ်ာဆရာရွိတယ္

အေဖေရ"

မေဟသီမဂၢဇင္း ၊ ၁၉၉၅ ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ

တတ္သိလုိ႕ေရးတာမဟုတ္ဘူး၊ မေနႏုိင္လုိ႔ ေမြးရာပါ အေၾကာႀကီးေၾကာင္႔ ကဗ်ာေတြကုိ ေရးခဲ႔တဲ႔သူပါလုိ႕ ဟစ္ေၾကြးခဲ႔သူ.. ေမာင္ေခ်ာႏြယ္….။

ကဗ်ာဆုိတာ ကံနာဝဋ္နာပါလုိ႕ နာနာၾကည္းၾကည္းေျပာခဲ႔႔သူ……။

ေအာ္တုိလက္မွတ္ေရးထုိးရတာ မုန္းတဲ႔သူ….။

ညီမေလး မမျမင္႕ကုိ အရူးအမူးခ်စ္ခဲ႔သူ……

သူ႕ကုိသူမေသပါဘူးလုိ႕ ေျပာခဲ႔သူ….

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္အတုကုိ ရွာခဲ႔သူ…..

တေလာကလုံး က်ဳပ္လုပ္စာကုိထုိင္စားေနၾကတဲ႔

လူေတြခ်ည္းပဲဆုိၿပီး ကမၻာႀကီးကုိ ႀကိမ္း၀ါးခဲ႔သူ..

သူ႕ကုိသူမေသဘူးလုိ႕ေျပာၿပီး အခက္ႀကီးထဲခုန္ဆင္းခ်ျပသူ…..

”ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ မေသဘူးတဲ့”

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေသၿပီ

သူ႕အေလာင္းကို မီးသၿဂိဳဟ္စက္ထဲထည့္တာ

ငါကိုယ္တိုင္ျမင္လိုက္တယ္။

အခက္ႀကီးထဲခုန္ခ်

ကဗ်ာကုိ ဘ၀ထက္ပုိခ်စ္ခဲ႔သူ။

ကဗ်ာေတြနဲ႕ ပဲ၇စ္၊ ဗင္းနစ္ နဲ႕ ေျမကမၻာအႏွံ ေျခဆန္႔ၿပီး

ကမၻာေက်ာ္ အရက္ေတြထက္ ေတာအရက္နဲ႕ ၿမိဳ႕ျပကုိ ခံစား နာက်ဥ္းခဲ႔သူ…။

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ အသုဘ

ကဗ်ာဆရာေတြ ပို႕ၾကတယ္။

ကဗ်ာဆရာေတြ ငိုၾက၊ တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ လွမ္းၾကည့္ၾက

တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ တားၾက၊ ဆြဲၾက၊ တြဲထူၾက

တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္ၾက

ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္ၾက

ေနာက္ဆုံးမွာ ဘာသံႀကီးလဲမသိ

ဝိုင္းေအာ္လိုက္ၾကတယ္။

ကုိေခ်ာေရ…. ခင္ဗ်ားေၾကာင္႔ ကမၻာေက်ာ္အရက္ေတြထက္ ေတာအရက္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔႕ႀကိဳက္ႏွစ္ခဲ႕ၾကတယ္။

ပဲ၇စ္၊ဗင္းနစ္ ႏွင္႔ ေတာအုပ္နဲ႕ေတာင္တန္းေတြဆီလည္းေရာက္ခဲ႔ၾကရတယ္။

ညီမေလး မမျမင္႔ကုိ ခ်စ္ခဲ႔ၾကတယ္။

အခုေလ ….ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရာက္ေနတဲ႔ အရပ္ေတြဆီက ပြင္႔တဲ႔

ပန္းေတြကုိေတာင္ ညီမေလးမမျမင္႔လုိ႔ေပးခဲ႕ၾကတယ္။

အခု ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ႔အရပ္မွာ ေတာအရက္မရွိေပမယ္႔ ေတာအရက္လုိ ခ်ဳိအီေမႊးေနတဲ႔

ဆာေကး(ဆန္အရက္ျဖဳ) ေတြေတာ႔ရွိတယ္။

ဒီေန႕ ခင္ဗ်ားကုိတုိက္ခ်င္လြန္းလုိ႕ ၀ယ္လာခဲ႔တဲ႔ ဆာေကးနဲ႕

ခင္ဗ်ားပုံေလး ေရွ႕ခ် ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခြက္ ခင္ဗ်ားတစ္ခြက္ …

ရီေ၀…ရီေ၀…

အျမင္ေတြ ၀ုိးတ၀ါးျဖစ္လာေပမယ္႔ ကုိေခ်ာပုံရိပ္ေတြက ၾကည္လင္ျပတ္သားလာခဲ႔တယ္။

ကဲ..စလုိက္ၾကစုိ႕ဗ်ာ…………

သားေလးကို အားေပးပါဦးကြယ္

ကန္႔လန္႔ကာၾကီးရယ္ ေနပါဦး

ကလို႔ ေကာင္းေနတုန္း

႐ြာစားၾကီးရယ္ တီးလိုက္ပါဦး

ဆိုလို႔ေကာင္းေနတုန္း

မိုးမိုးခ်စ္လို႔လား

မိုးမိုးလွလို႔လား

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ ကြယ္လြန္ခဲ႔တာ ၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္ေန႕က ၁၀ ႏွစ္တင္းတင္းျပည္႔ခဲပါၿပီ။ ကုိေခ်ာကုိခ်စ္တဲ႔ ကဗ်ာဆရာေတြ၊

ကဗ်ာခ်စ္သူေတြအတြက္ ၁၀ ႏွစ္တုိင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ေမ႔ေပ်ာက္လုိ႔မွမရေသးတာေတာ႔အမွန္ပါ။

ဒီေန႕ ကၽြန္ေတာ္ ကုိေခ်ာနဲ႕ အရက္ေသာက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေကြးေနေအာင္ ကလုိက္ၾကတယ္ေပါ႔ဗ်ာ။

ကမာနီလာ

၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္ေန႕

(ေခတၲ-စိတၲဇေဆးရံု _ဂ်ပန္)

မွတ္မွတ္ရရ ၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ၊ ၂၃ ရက္ ေန႔က ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ကြယ္လြန္ျခင္း ၃၄ ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္႔ခဲ႔ၿပီျဖစ္သည္။  ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္အတြက္ အမွတ္တရကုိ ဆရာ ဒဂုန္တာရာမွ ”နရသိမ္ေထာင္မွ အက်ဥ္းသား” ေဆာင္းပါးျဖင္႔ ဂုဏ္ျပဳခဲ႔ဖူးသည္၊ ဆရာျမသန္းတင္႔က ”မုန္တုိင္းထဲက လူ” အျဖစ္ႏွင္႔လည္းဂုဏ္ျပဳခဲ႔ဘူးသည္။ ဆရာႀကီး ေဒါင္းႏြယ္ေဆြ မွလည္း ”မဆန္းေသာ ေသျခင္းမွ ထာ၀ရ မေပ်ာက္ဆုံးသူ” ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင္႔ ကဗ်ာရွည္ႀကီးျဖင္႔ ဂုဏ္ျပဳခဲ႔ဖူးသလုိ၊ က်ေနာ္တုိ႔ စာေပခ်စ္ျမတ္ႏုိးၾကတဲ႔ လူငယ္စာေပသမားေတြက ခ်စ္စႏုိးနဲ႔ ေခၚေ၀ၚခဲ႔ၾကတဲ႔ ဆရာဂ်မ္း ( ကဗ်ာဆရာႀကီး ဦးတင္မုိး) ကလည္း ”ၾကယ္နီေရာင္ကဗ်ာ”ဆုိတဲ႔ ကဗ်ာေလးျဖင္႔ ဂုဏ္ျပဳခဲ႔ဖူး ၾကသလုိ တျခားေသာ စာေရးဆရာႀကီးမ်ား လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ စာေပသမားမ်ားကလည္း ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္းတင္ခဲ႔ဖူးၾကသည္။


ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္သည္ ၁၉၃၈ခုႏွစ္တြင္ အလုပ္သင္သတင္းေထာက္၊ ၁၉၃၉-၄၀ စတီးဘရားသား သစ္ကုိယ္စားလွယ္၊ ၁၉၄၆-၄၉ သစ္ကုိယ္စားလွယ္၊ သစ္အ၀ယ္ေတာ္ လုပ္ငန္းမ်ားကုိလုပ္ကုိင္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ သတင္းစာ၊ စာေရးဆရာဘ၀ျဖင္႔ ကြယ္လြန္သည္အထိ စာေပတာ၀န္ကုိ ေက်ပြန္ခဲ႔သူျဖစ္ပါသည္။

ဆ၇ာသည္ ၁၉၃၈ တြင္ ေမာင္တင္ေအာင္ကေလာင္အမည္ျဖင္႔ ”ဘုန္းေမ႔ႏုိင္ဘူူး” ၀တၳဴျဖင္႔ စာေပေလာက သုိ႔ စတင္၀င္ေရာက္ခဲ႔ၿပီး..ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္၊ ဘားမားဂ်ာနယ္၊ျမန္မာ႔တာ၀န္ မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ၀တၳဴ မ်ားေရးသားခဲ႔ရာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ႏုိ၀င္ဘာလထုတ္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တြင္ပါေသာ ”ေနာမူေ၀း” ၀တၳဴတုိမွစတင္၍ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕တြင္ ၇ တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ႔႔သည္ကုိ စိတ္စြဲကာ ”ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္” ဟူေသာ ကေလာင္ကုိ ယူခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၄၉ တာရာမဂၢဇင္းတြင္ တြဲဖက္အယ္ဒီတာ၊ ၁၉၅၀ လင္းယုန္ ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာႏွင္႔ ထုတ္ေ၀သူ၊ ထုိမွ ၁၉၅၁ တြင္ လင္းယုန္သတင္းစာကုိပါ ပူးတြဲထုတ္ေ၀ခဲပသည္။ ၁၉၄၇ တြင္ ေရးသားခဲ႔ေသာ ”ဘုန္းေမာင္႔ တစ္ေယာက္တည္းရယ္” ၀တၳဴသည္ စစ္ၿပီးေခတ္စာေပေလာက၌ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ကုိ အထူးထင္ရွားေအာင္ျမင္ေစခဲ႔ေသာ မွတ္တုိင္ျဖစ္ခဲ႔သည္။ လုံးခ်င္း၀တၳဴေပါင္း ၄၅ အုပ္ႏွင္႔ ၀တၳဴတုိေပါင္းမ်ားစြာ၊ ေဆာင္းပါးမ်ားစြာ၊ ၀တၳဴတုိေပါင္းခ်ဳပ္၊ မဂၢဇင္းအခန္းဆက္၀တၳဴရွည္၊ သိပၸံက်မ္း၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာတရားက်မ္း၊ စသည္႔စာအုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရးသားခဲ႔သည္။ ဆရာသည္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးခ်ိန္မွစတင္၍  ေခတ္ေပၚျမန္မာစာေလာက၌  အထူးထင္ရွားခဲ႔ပါသည္။ ၁၉၇၈ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာ ၂၃ ရက္ နံနက္ ၇း ၁၀ မိနစ္တြင္ အဆုတ္ေရာဂါျဖင္႔ ရန္ကုန္ေဆးရုံႀကီး၌ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔သည္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္၌ ဇနီး ေဒၚခင္ဦးႏွင္႔ သားသမီးေျခာက္ေယာက္တုိ႔ က်န္ရစ္ခဲ႔သည္။

စာေရးဆရာ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္သည္ စီးပြားေရးသမား အေနႏွင့္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာျပည္႔စုံစြာ  ေနႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ျပည္သူလူထုေကာင္းစားေရးအတြက္ သူယံုၾကည္သည့္စာေပႏွင့္ လူထုဘက္က ရပ္တည္ခဲ႔ၿပီး..ေခတ္ကာလႏုိင္ငံေရးအေျခအေနေတြကုိ အမွန္တုိင္းေ၀ဖန္ေရးသားသည္႔အတြက္ ေထာင္အႀကိမ္ႀကိမ္ က်ေရာက္ခဲ႔ၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡခံခဲ႔ရသည္။ ဆရာ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ မကြယ္လြန္မီ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၂၀ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆး႐ံုႀကီးေပၚတြင္ “လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးဆိုတာ သူျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးက သူ႔ပခုံး ေပၚတင္ေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းတာ၀န္ကို ဘယ္ေလာက္ သယ္ပိုး ထမ္းေဆာင္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔ တုိင္းတာရမွာပဲ” ဟု ေနာက္ဆုံးေျပာၾကားခဲ့သည္။

ဆရာကဲ႔သုိ႔ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳစာေရးဆရာ တစ္ေယာက္အား မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားအေနျဖင္႔  မေမ႔မေလွ်ာ႔ အစဥ္ထာ၀ရ သတိရဂါ၀ရ ျပဳလွ်က္ရွိေနသင္႔ေၾကာင္းပါ။

ေရႊေဒါင္းေတာင္ အြန္လုိင္း မဂၢဇင္း

ကုိးကား( ရွုမ၀မဂၢဇင္း၊ မုိးေ၀မဂၢဇင္း ႏုိ၀င္ဘာ၊၁၉၇၈)

ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္အမွတ္တရစာစုမ်ား

Written by ကမာနီလာ Saturday, 27 October 2012 10:20 

စာေရးဆရာႀကီး နႏၵသိန္းဇံ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ၊ ၁၄ ရက္( တနဂၤေႏြေန႔႔ ) တြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔သည္။ ၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ဆရာႀကီးဆုံးပါးသြားသည္မွာ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည္႔ေျမာက္ၿပီျဖစ္ပါသည္။

အေတြးအေခၚ စာေပမ်ားႏွင္႔ ဒႆနစာေပမ်ားကုိ ေရးသားျပဳစုခဲ႔ၿပီး လူငယ္မ်ား၏ အေတြးအေခၚမ်ားတုိးတက္ က်ယ္ျပန္႔လာေအာင္ ေရွ႔ေဆာင္လမ္းျပခဲ႔သူျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီး နႏၵသိန္းဇံ၏ ငယ္အမည္ရင္းျဖစ္ေသာ “သိန္းဇံ” ျဖင့္ပင္ေရးသားေသာ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလထုတ္ သင့္ဘ၀မဂၢဇင္း (အတဲြ - ၁၊ အမွတ္ - ၄) တြင္ “မွတ္ဥာဏ္ႏွင့္ အေတြးအေခၚ” ေဆာင္းပါးမွာ ပံုုႏွိပ္ေဖာ္ျပ ျခင္းခံရသည္။

မဟာ၀ိဇၨာဘြဲ႔ယူစဥ္က တင္သြင္းခဲ့ေသာ က်မ္းကိုု ''ဘ၀အဓိပၸာယ္ႏွင့္ ဘ၀သစၥာ'' အမည္ျဖင့္ ၁၉၆၉ ခုုႏွစ္တြင္ လံုုးခ်င္းအျဖစ္ ထုုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ကေလာင္အမည္တူ ရွိေနသည့္အတြက္ ေနာက္ပိုုင္းတြင္ “နႏၵသိန္းဇံ”ဟုေျပာင္းလဲခံယူခဲ့ၿပီး ဘ၀ဒႆနမ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာစာေပမ်ားကို ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိေရးသားသြားခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး နႏၵသိန္းဇံ ကြယ္လြန္သြားျခင္းသည္ ျမန္မာ့စာေပေလာကအတြက္ ႀကီးမားတဲ့ ဆံုးရႈံးမႈတစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ေတာ႔သည္။

Written by ကမာနီလာ Tuesday, 14 August 2012 16:40 

စကားဆုိတာ ပ်ားလုိသင္းတဲ႔ စကားရွိသလုိ

ျမားလုိခြင္းမယ္႔ စကားလည္းရွိ

ဓါးလုိ စင္းမယ္႔ စကားလည္းရွိတယ္။

ျမားနဲ႔သတ္လုိ႔ ေသႏုိင္သလုိ

ဓါးနဲ႔သတ္လုိ႔  ေသႏုိင္သလုိ

စကားနဲ႔သတ္လုိ႔လည္း ေသႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႔…

သူ႔စကား၊ကုိယ္႔စကား၊ၿပီးေတာ႔ ၾကားစကား

စကားအားလုံးကုိ သတိထား။

ဖေလာ္ေဆာ္ဖီဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ကို ပံုခဏခဏလာေၿပာခိုင္းတဲ့ ကေလးေလးကို ေၿပာတဲ့ပံုေလးပါ။ ေရကန္ေလးတစ္ခုထဲမွာ ငါးေလးေတြရယ္၊ ပုစြန္လံုးတစ္ေကာင္ရယ္၊ ဗ်ိဳင္းတစ္ေကာင္ရယ္ ရွိသတဲ့။ ေနအလြန္ပူတဲ့ ေႏြတစ္ခုမွာ ကန္ေရခမ္းေတာ့ ငါးေလးေတြေႀကာက္စိတ္၀င္တာကို ဗ်ိဳင္းက အခြင့္ေကာင္း ယူၿပီး ဟိုးဘက္နားမွာ ဘယ္ေတာ့မွ ေရမခမ္းတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးရွိတယ္၊ ငါ့ႏႈတ္သီးနဲ ့ခ်ီၿပီး တစ္ေကာင္ၿပီး တစ္ေကာင္ ေခၚသြားမယ္လို ့ စည္းရံုးတယ္။

ငါးေတြက လက္ခံႀကတယ္။ ငါးတစ္ေကာင္စီ သစ္ပင္ေပၚခ်ီသြားၿပီး စားလိုက္၊ တစ္ေကာင္ၿပန္လာေခၚလိုက္နဲ ့ အပင္ေအာက္မွာ ငါးအရိုးေတြ ပြႀကဲလို႔ေပါ့။ ဒါကို ပုစြန္လံုးကေကာင္းေကာင္းရိပ္မိတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ငါးေတြ ကုန္သြားတဲ့အခါ ပုစြန္လံုးေရ…မင္းဘဲက်န္ေတာ့တယ္၊ ဟိုေကာင္ေတြေတာ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးမွာ ၿမဴးတူးေပ်ာ္ရႊင္ေနႀကၿပီ ဆိုၿပီး ပုစြန္လံုးကို ေလေၿပထိုးပါေတာ့တယ္။

က်ဳပ္က ခႏၶာကိုယ္ႀကီးေတာ့ ခင္ဗ်ားႏႈတ္သီးနဲ ့ဆန္ ့မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ခင္ဗ်ားလည္ပင္းကို ကိုက္ၿပီး လိုက္ခဲ့မယ္ ဘယ္လိုလဲ သေဘာတူလား…လို႔ ့ဗ်ိဳင္းကို ညွိတဲ့အခါ ဗ်ိဳင္းက သေဘာတူလိုက္တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးနားအထိ ပုစြန္လံုးကိုေခၚသြားၿပီး ငါ့လည္ပင္းလည္း နာလာၿပီ မင္းဆင္းေတာ့ လို ့ေၿပာလိုက္တယ္။ ဆင္းတာနဲ ့သူ အစားခံရေတာ့မွာ သိတဲ့ ပုစြန္လံုးက မဆင္းေတာ့ဘဲ ဗ်ိဳင္းလည္ပင္းကို ညွပ္ၿပီး ၿဖတ္ခ်ပစ္လိုက္ေတာ့တယ္။

လည္ပင္းၿပတ္ၿပီး ဗ်ိဳင္းလည္းေသပါေရာ။ ပုစြန္လံုးလည္း တလႈပ္လႈပ္နဲ ့စမ္းေခ်ာင္းေလးထဲ ဆင္းသြားပါေတာ့တယ္။ ဒီပံုၿပင္ေလးကိုေၿပာၿပီး ဖေလာ္ေဆာ္ဖာႀကီးက ကေလးေလးကို ေမးခြန္းထုတ္တယ္။ သူမ်ားေၿပာတိုင္း ယံုတဲ့ ငတံုးငအ ငါးေတြဘ၀မ်ိဳး ႀကိဳက္လား…. တပါးသူဒုကၡေရာက္တာကို အခြင့္အေရးယူ၊ လိမ္ညာကိုယ္က်ိဳးရွာတဲ့ ဗ်ိဳင္းလို လုပ္မွာလား…. အင္မတန္ ဂ်င္ေၿခလည္ၿပီး သတ္ရဲၿဖတ္ရဲတဲ့ ပုစြန္လံုးကို အတုယူမွာလား….တဲ့။

ကေလးေလးက ေဟာဒီလို ၿပန္ေၿဖတယ္။

ဆရာႀကီး မတရားဘူး။

ဒါေတြအားလံုးဟာ ေရခမ္းလို ့ၿဖစ္တာ….

ကန္ေရ ဘာ့ေႀကာင့္ ခမ္းတာလဲ….  ။              ။

နႏၵသိန္းဇံ

ဆရာႀကီး နႏၵသိန္းဇံ ကြယ္လြန္ျခင္းတစ္ႏွစ္ျပည္႔ အမွတ္တရ တင္ဆက္သည္။
Written by နႏၵသိန္းဇံ Tuesday, 14 August 2012 17:48