Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

ဘုရားသခင္ လ်စ္လ်ဴရွဳခံထားရေသာ ပန္းသီးတစ္ျခမ္း
















ရပ္တန္႔ေနေသာနာရီတစ္လံုးရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ
အိပ္မက္တခ်ိဳ႕နစ္ျမွပ္ေပ်ာ္၀င္ေနေလရဲ႕
အရာခပ္သိမ္းတုိ႔၏ အလိုဆႏၵျပည္႔၀ပါေစ။

ဘုရားသခင္လ်စ္လ်ဴရႈခံထားရတဲ႔ ပန္းသီးတစ္ျခမ္းမွာလည္း

အိပ္မက္ရက္ဆက္တတ္တဲ႔ ခ်ိဳျမိန္ျခင္းေတြရွိေလရဲ႕
တည္ရွိေနသည္ ၊ ရရွိလာသည္။
ရုန္းကန္ျခင္းကိုသူတုိ႔နားမလည္
ေထာင္႔ခ်ိဳးေတြရဲ႕ ၾကမ္းတမ္းမႈကိုသူတုိ႔နားမလည္
လိုအပ္ေနလိမ္႔မည္ဟုလည္း သူတို႔နားမလည္
အရာခပ္သိမ္းတုိ႔၏ အလိုဆႏၵျပည္႔၀ေစခ်င္သည္ ။
သံုးခ်ိဳးတစ္ခ်ိဳးေရာတဲ႔ခႏၶာကုိယ္ကလည္း
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းအိပ္မက္ေတြနဲ႔ကာမယွက္စပ္ရင္း
အရာခပ္သိမ္းတုိ႔၏ အလိုဆႏၵျပည္႔၀ႏုိင္သည္။
အခါးတုိ႔နဲ႔ျပည္႔ေသာ ေဆးတစ္ခြက္ဟာလည္း
ႏွလံုးသားကို အာဟာရျဖစ္ေစျပန္သည္။
ဘုရားသခင္ လ်စ္လ်ဴရႈခံထားရတဲ႔ ပန္းသီးတစ္ျခမ္းဟာလည္း
ငွက္ကိုက္ခံရေလျပီ
တည္ရွိေနသည္ ၊ ျဖစ္တည္ေနသည္။
ေပးဆပ္ျခင္းကို သူတုိ႔နားမလည္
ႏွလံုးသားနဲ႔ရင္းတဲ႔ လိုအပ္ျခင္းကိုသူတုိ႔နားမလည္
ကုတင္ေပၚက ခ်ိဴျမိန္ျခင္းဟာ မျပည္႔၀ျခင္းကိုလ်စ္လ်ဴမရႈႏုိင္မွန္း သူတုိ႔နားမလည္
အရာခပ္သိမ္းတို႔၏ အလိုဆႏၵျပည္႔၀ေစခ်င္သည္ ။
ေစတနာအေၾကာင္းလာမေျပာနဲ႔  ဒီအရပ္ဟာမိုးေခါင္ရပ္၀န္း
အေပး နဲ႔ညီမွ်ေသာ အယူ
စိုက္ပ်ိဴးသမွ်ရိပ္သိမ္းခြင္႔ရွိတယ္ ေမတၱာတရားမပါေၾကး
အရာခပ္သိမ္းတုိ႔၏ အလိုဆႏၵျပည္႔၀ပါေစ။
ဘုရားသခင္လ်စ္လ်ဴရႈခံထားရတဲ႔ ပန္းသီးတစ္ျခမ္းကေတာ႔
အိပ္မက္တခ်ိဳ႔အတြက္  ေန႔ဘက္မွာနစ္ျမွပ္ေပ်ာ္၀င္
ညဘက္မွာ မျပည္႔၀ျခင္းကိုလ်စ္လ်ဴရႈရင္း
တိတ္ဆိတ္ျခင္းကို ကိုယ္တုိင္နားမလည္
ေပးဆပ္ျခင္းကို ကိုယ္တုိင္နားမလည္
ျဖစ္တည္ျခင္းကို ကိုယ္တုိင္းနားမလည္
အရာခပ္သိမ္းတုိ႔၏ အလိုဆႏၵျပည္႔၀ရန္ ဆုေတာင္းေနေလသည္ ။   ။
ဆုျမတ္မုိး

အသားက်ေနေသာ အရွံဳးႏွင့္ အေသစားတတ္ေသာ အစာအိမ္ကင္ဆာ


















ဖန္တီးခ်က္မွာ ပံုပ်က္သြားတဲ့ ေရွးေရွးတုန္းက ပံုျပင္
ဒဏ္ရာခ်က္ ဝိေရာဓိကို စ်ာန္ဝင္စားရင္း တရားရွာခ်င္
အာရံုမလာ အမိုက္ေမွာင္ေတြ ဖုံးလႊမ္းတဲ့ ဂ်ပ္ပင္ေတြၾကားမွာ
လူးရင္းလွိမ့္ရင္း နပိန္ကန္မလား နသိုးကန္မလား
ၾကက္ခါးသီး ထမင္းနွယ္စားေနမိသည္။

လူ႕ေအာက္က်ိဳ႕ရင္ မေသနိုင္ေပမယ့္
လူေအာက္ပိေနေတာ့ ေသခ်င္ေစာ္နံေနျပီ
လူေပၚလူဆင့္ လူေဇာ္ကဲ လူဗိုလ္က်ဲ
လူ႕ဆိုရွယ္မွာ အမွားမွားအေယာင္ေယာင္
ကီးေၾကာင္ေၾကာင္ နဲ့ လူနိပါတ္ေတြ ဘာသာျပန္ျပီ
စမ္းရင္း ဝါးရင္း ရာသီေတြ ေဖာင္းကားလာတယ္။

တစ္ျပီးေတာ့ နွစ္ကိုဆက္တက္တယ္
ဆက္ျပီးသံုးကိုခ်ဥ္းကပ္ ပါးနပ္စြာ အလွည့္ခံရေတာ့
နွစ္...တစ္ ...သံုည မရပ္တန္႕ပဲ အနုတ္ပါျပတဲ့ လ
ေနပူမွာ ေလပူထမ္းျပီး ေျခပူကို ဗ်ပ္ထိုး
အခင္းမရွိ အကာမရွိ လမ္းေဘးမွာ ထိုးေရာင္းရင္း
တစ္ထည္ အစိတ္ နွစ္ထည္ငါးက်ပ္ ။
အေၾကြးသီးခံပါ ေဘထုပ္သည္ အရွံုးခံျပီး
အသည္ လုပ္ေနတာ ေစ်းဆစ္ရင္ လွည့္ျပန္ပါ။
တရိပ္ရိပ္ က်ဆင္းေနတဲ့ စေတာ့ေစ်းကြက္ေတာ့မဟုတ္
အနုတ္ေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႔
အတိတ္ေတြ နိမိတ္ေတြ အာရံုခံရင္း
ဇယားကြက္ကို ထိပ္ဆံုးတင္မိတယ္
အရွံုးက ပက္ပက္စက္စက္နဲ့
ေခြးက် ဝက္က် က်တယ္။

ကုန္ရွံုးတဲ့လ
လင္ကုန္ရွံုးတဲ့ နွမ
ဘယ္သူက ပိုနစ္နာလဲ
သိသိနဲ့ ဘံုေဘမွာ ေကာ္ပတ္ေကာက္စားတယ္
စားရင္း ဝါးရင္း ဗိုက္က ေဖာင္းကားလာတယ္
ေဒါက္တာ ေျပာတဲ့ အစာအိမ္ကင္ဆာက ဂ်ိဳနဲ့လား...
.ေဟးလာ ေမာင္တို႕ ထပ္ဝါး ။              ။


ပ်ဴမခ (ေကာ့ေသာင္း)

သၾကၤန္- ၂


















ပိေတာက္ကိုင္းကေလးေတြဟာ
သၾကၤန္မိုးေလာက္နဲ႔ မျဖံဳၾကေတာ့ဘူး။ 
ဦးေနေအာင္ၾကီး ရွိေနေသးတယ္
စႏၵယားဆရာေလးကိုျငိမ္းေမာင္ေသျပီ။
ကိုျငိမ္းေမာင္ဟာ ျပီးပါျပီ လို႔ စာတန္းမထိုးခင္ေသနွင့္ျပီ။
သူေသေတာ့ အကုန္လိုက္ေသျပီ။
ေငြငန္းၾကီးလည္း ေငြငမ္းေတြရဲ႕ အေနာက္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ က်န္ခဲ့ျပီ။

ဒီဇာတ္ေၾကာင္းေတြ ျပန္လွန္ၾကစို႔။
မိဖုရားေစာလံုက သူသာ အတာမင္းသမီးအစစ္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာတယ္
 
"ငါ့အေၾကာင္း နင္တို႔ဖတ္ၾကသလို ၊
နင္တို႔အေၾကာင္း ဖတ္ၾကမယ့္ လူေတြရွိေသးသေဟ့"ဆိုေတာ့
ငါတို႔ဟာ အရက္ပုလင္းထဲ ကံစမ္းမဲရွာရာကေန
ငါတို႔ဟာ မ႑ပ္ေရွ႕ အိုပါးဂမ္းနန္းဆြဲရာကေန
ငါတို႔ဟာ တည္းခိုခန္းေရွ႕ ကြန္ဒံုးထြက္၀ယ္ရာကေန
အလန္႔တၾကား ေခါင္းေထာင္ၾကည့္မိ။

ေရစိုခံအိတ္ထဲက ဖုန္းနဲ႔
ဘာအစိုမွမခံတဲ့ ဘ၀ထဲက ပုလင္းခြံေတြကို ေအာ္ေအာ္ေျပာေနမိ
ေခါင္းကို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ခါေနတဲ့ သိၾကားမင္းဆီ
မက္ေဆ့တစ္ေစာင္ပို႔မိ
"ေခြးေရပုရပိုဒ္ထဲ တစ္ေခတ္လံုးသာ ေမာင္းသြင္းလိုက္ေပေရာ့"။

ကားေတြဟာ ငါတို႔ကို မေမာင္းေတာ့ဘူး။
ပိေတာက္ေတြဟာ ငါတို႔ကို မေမႊးေတာ့ဘူး။
ေရေတြဟာ ငါတို႔ကို မရႊဲေတာ့ဘူး။
လမ္းေတြဟာ ငါတို႔ကို မေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး။
မုန္႔လံုးေတြဟာ ငါတို႔ေရေပၚကို မေပၚေတာ့ဘူး။

နွစ္သစ္ကူးမွာလႊတ္တဲ့ငါးေတြ၊ငွက္ေတြလိုပါ
သိပ္မၾကာခင္မွာ ျပန္ျပန္အဖမ္းခံရ
သံသရာအေၾကာင္းမေတြးမိၾကဘူး

ဒါမ်ိဳးေတြေျပာေနတာ
မင္းကဘာလူမ်ိဳးလဲဆိုေတာ့
အညိဳအမည္းစြဲေနတဲ့ ကိုယ့္ေပါင္ကိုပဲ
လွန္ျပလိုက္ရံုေပါ့။
ဟိန္း

ဘူး သီး မ သီး ဘူး














ကမာၻေျမႀကီးသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ လွည့္ပတ္ေနသည္ ။

ၾကည့္ ေတာ္ ေတာ္ ေတာ္ ၾကည့္

ၾကည့္မွ ျမင္ ၊ ျမင္မွ သိ ၊ သိမွ ပြား

အပြားခပ္ဖို႔ ဘ၀ကို ခ်ေလာင္းျပရမွာလား။

ကုလသမဂၢမွာ လက္နက္ေရာင္းခ်မႈ စာခ်ဳပ္ကို သေဘာတူညီ

စစ္ေရး ၊ ႏိုင္ငံေရး ၊ ဘာသာေရး ၊ အေရးမ်ား အေရးမမွားေစရန္

လူသားအရင္းအျမစ္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးေရး ... ဒို႔အေရး

သေဘာတရားကို တရားသေဘာနဲ႔ ညိွရန္ ...

လူတို႔သည္ မိမိကို ငါႏွင့္ ပစ္ေပါက္ၾကကုန္၏ ။


တြန္း တိုက္ ေအာင္ လုပ္ ဖို႔ လုပ္ ေအာင္ တိုက္ တြန္း

တြန္း၍ေရႊ႕ရန္ အားလုံးပါ၀င္ ၊ သူ၀င္ ၊ ကိုယ္၀င္

အ၀င္အထြက္မွန္မွ ကစားပြဲၾကည့္ေကာင္းမယ္

ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ၊ H1N1 မွ H7N9 သို႔အေျပာင္းမွာ

ေျပာင္းရန္ ၊ ေဆာင္ရန္ ၊ ေရွာင္ရန္ ၊ သန္႔ရန္ ၊ ျဖည့္ရန္  ...  ရန္ မ်ား

အမွားတစ္ရံဟာ အမွန္တရားလား ၊ တရားအမွန္ သိရန္ ...

အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ ဒီမိုကေရစီ လိုက္ ( like ) ၾကသည္ ။

စား သာ ရင္ အ ရင္ သာ စား

စားမွ ၀ ၊ ၀ရိွလို႔ ၀ိ လုပ္ ၊ ၀ိ ၀ိ ၀ိ ၀ိ

ဆန္ျပတ္လို႔ ဆန္ခပ္တဲ့အခါ ၀ီ ၀ီ ျမည္ေအာင္လွဳပ္

လွဳပ္လို႔ ေတာေၾကာင္ေတြက ပ်ုားပန္းခပ္ ၊ အလန္း ( alarm )

လမ္းမ်ား အားလုံး ဦးတည္ရာ ဘယ္မွာ

ပညာေခတ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔ ပညာေရး နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး

ဦး စား ေပး လို႔ ေပး စား ဦး။            ။


ၿငိမ္းစိုးဦး

သိတတ္လို႔ တတ္သိၿပီး သတၱိေတြတိုးကာ

ၿငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ား စိုးမိုးလ်က္ ပညာျဖင့္ ဦးေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ ...

( April ; 9 ; 2013 )

က်ကဲြခဲ့ေသာ ေျခရာ


















လရိပ္ျဖင့္ ရက္ေဖာက္အပ္သမွ်ေသာ ဝိညာဥ္အခြံၸ၌

တြယ္ၿငိဖြယ္အတၱ မရွိ, အသက္ မရွိ, နတၳိအခန္းသုိ႔ပမာ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ငါ သူ မည္မွ်

နာက်င္စြာ ပယ္ခြာရမည့္ လက္ဖဝါးမ်ားအား ငံု႔ယူနမ္းရွဳိက္လ်က္

ထုဆစ္အံ့ေသာ ဘဝအသစ္မ်ားစြာအတြက္

မ်က္ဝန္းျမစ္ကုိ အားတံု႔အားနာမိရသည္ အထိ။


ျဖစ္ခဲ့သည္ ဟု အတည္ျပဳ မွတ္တမ္း မတင္ဝံ့

အပ်က္သေဘာကုိ နာၾကားလိုေသာ နားတစ္စံုလည္း မရွိခဲ့

ငဲ့ကြက္ရန္ စာရင္း၌ ငါ၏ အမည္နာမသည္ ကမၺည္းထုိးထြင္းခတ္ရန္ မလို ဟု

ေမြးရာပါအမွတ္အသားျဖင့္ ေဖာ္ျပလ်က္

ထုိ႔အတြက္.. ေသခ်ာမႈအတြင္းသို႔ စီးဝင္ေနေသာ မေသခ်ာမႈ ေသြးေၾကာမ်ား

တစ္စံုတရာ အကြာအေဝးမွ ငါ၏ ျဖစ္တည္မႈတြင္ ခိုနားေစ။


ပညတ္ခ်က္မ်ားစြာႏွင့္ ေခ်မြရန္ အသင့္ျဖစ္ပေစ..

ကန္႔သတ္မႈမ်ားအၾကား သြယ္လ်ေျပျပစ္ေနေသာ ေမတၱာတရားတို႔

ရုန္းကန္ထေျမာက္ရန္ အသင့္၊ ေက်ာက္သားအထပ္ထပ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ စမ္းေရ

စီးဆင္းဆဲ စီးဆင္းၿမဲ… ထာဝရဆုိသည့္တုိင္

ဤရင္းျမစ္မွ စတင္ခဲ့ေသာ ေန႔စြဲမ်ား။


၏,သည္ မေရြး ရြတ္အံၾကရန္ စာ- မရွိ

အရွဳံးအျမတ္ တြက္ခ်က္ရန္ ေစ်းကြက္ မဝင္ခဲ့

ကာလယႏၱရားျဖင့္လည္း သက္ေသသကၠာယ မျပဳႏိုင္

သုိ႔တေစ.. ခုိင္မာပါ၏ ခုိင္ၿမဲေနပါ၏.. ၿမဲၿမံလြန္းလွပါ၏

အျပန္အလွန္ ျဖစ္တည္ၿပီး ျပကေတ႔မ်က္ဝန္းကုိယ္စီမွ

ေလာက္ငွကံုလံုေသာ ယံုၾကည္မႈအသီးအပြင့္မ်ားအေၾကာင္း။


မႏုိင္=မရွဳံးေသာ ေပးဆပ္မႈမ်ားသာ ခိုဝင္လ်က္

မနက္ျဖန္မ်ားစြာအတြက္ သတ္မွတ္ရည္ညႊန္းသမွ်

ဒီကေန႔ ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကသည့္ ဝန္းက်င္လမ္းမမ်ားအတိုင္း

ေသြးစက္လက္ က်ပါေစ.. ငါ၏ ဖဝါးအစံုျဖင့္ အပ္ႏွံ၍

ဦးတုိက္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ရာ ေရာက္ရွိျခင္းမ်ား။

ငါ၏ အသားစမ်ား ပြန္းပဲ့နာက်င္ခဲ့သည္ႏွင့္ အမွ်

အာေငြ႕ၿခံဳ၍လည္း လံုခဲ့ရဖူးသည့္ မိန္းမူးဖြယ့္နာရီမ်ား..၊ သုိ႔ႏွင့္တုိင္

ဘဝအဆက္ဆက္က က်က်န္ရစ္ၿပီးသည့္ က်ိန္စာအတိျဖင့္

ၾကင္နာယုယမႈမ်ားအၾကား အလြမ္းျဖင့္ အဆာသြပ္ခံရ

ကဗ်ာမဆန္လုိက္ပံုက ကာရန္အဖြဲ႕မွာ အထီးက်န္ရသည္အထိ။


တစ္ဦးသည္ အျခားတစ္ဦး၏ ေလျပည္ေထြးပုိက္ေသာပန္း ျဖစ္ခဲ့ေသာ္

ပန္းႏွင့္ေလျပည္အၾကား ေမတၱာတရားျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ခြင့္ရွိေစ

ထုိသုိ႔ခ်ိတ္ဆက္ျခင္းသည္လည္း ဘဝတုိ႔ျဖင့္ လြန္က်စ္ျခင္း ျဖစ္ေစ

သိမ္းရုပ္ျခင္းမဲ့ ရင္ျပင္တစ္ထပ္တည္း ဖြဲ႔ဆုိရာ ေျခရာမ်ားႏွင့္ အတူအမွ်

ခ်စ္ျခင္းတရားျဖင့္သာ ဖန္ဆင္းျပည့္ဝၿပီး ကမၻာအထပ္ထပ္ သံသရာတုိင္

ဤကဗ်ာ၌ သိမ္းဆည္း၍ ေလွ်ာက္ရဖြယ့္ ခရီး.. အလ်ားရွည္ပါေစ။
.............

သွ်ိဳင္းယုေ၀

သရုပ္ေဖာ္ပုံ စဆုိ၇ီ

ငမူး
















ေ မ့ သ ာ း ေ လ း ရ ယ္
ေ စ ာ ေ စ ာ ၿပ န္ လ ာ ခဲ ့ ပ ါ ကြ ယ္ 
ဆို ေ တ ာ ့
မို း လ င္ း မွ ၿပ န္ လ ာ တ ယ္
န င့္ ရု ပ္
န င့္ ရ ည္ နဲ ့
န င့္ ေ ခ ါ င္ း အိ မ္ ၿပ န္ ပ ါ လ ာ ဖို ့
င ါ ့ မွ ာ
ခု ထိ
သံ ဗု ေ ဒၶ ရြ တ္ ေ န ရ တု န္း ... ။

ဘို ဟ န္

ဟုိအေၾကာင္း သည္အေၾကာင္း



















ေန ့ေတြကတိတ္ဆိတ္လြန္းတယ္ ၊

မနက္ခင္းကလဲ ဖ်ားေနရဲ  ့ ၊ အေတြးသက္သက္ စီးကရက္ေတြ

ေလစားလြန္းတယ္ ၊

စိတ္အလွ်ဥ္ထဲ ငါ့သကၠာရ ကိုငါၿပန္မေတြ  ့ခဲ့ဘူး ၊

ေဖာက္ၿပန္မႈထဲက ဒိဌိကို မဖယ္ႏိုင္ေသးတဲ ့

မႏုသပင္လယ္ထဲေမ်ာ ေမာတယ္ ။

စိတ္မွန္းနဲ ့လြမ္း  ခမ္းပစ္လုိက္ရတဲ ့  သံေယာဇဥ္အႀကြင္းအက်န္ေလးကို လြမး္ရဲ  ့ ၊

ၿငိမ္၀ပ္၀ပ္ မီးၿငိမ္းေတာင္ဟာ  ငါ

ငဆြံ ့ တေကာင္လို ဂူထဲအသားက်သြား ေနတတ္ခဲ့ၿပီ ၊


ပင္လယ္ေတြေအာ္ေနတယ္

ငါ့ကိုေခၚႀကပါ ၊ ငါ့ကိုသယ္ေဆာင္ႀကပါေလ ။


အေတြးေတြ ေလွာင္ေနတုန္း စိတ္ကိုလဲ ခြ်န္းမတို ့နဲ ့ ၊

ညီမေလးေရ ..

ငါ့အသံအိုးထဲ စကားလံုးေတြၿပည့္က်ပ္ေနလို ့ပါ

ခႏၥာဥာဏ္ေရာက္ေစဘို ့  ငါ့အေမွာင္ကို မီးထြန္းေပးပါ ၊

ဘယ္လမ္းကေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ လမ္းကေတာ့ဆံုးမွာပဲ ၊

အေတြးနဲ ့ ယက္တဲ ့ပလိုင္းတလံုးထဲ

ဒဏ္ရာဖင္စီခံအတုိေတြ သိပ္မ်ားတယ္ ၊

အေငြ ့ေပ်ာက္ ရႈိက္သြင္းလိုက္ရတဲ ့ မာယာအေငြ ့ေတြ က ကလူသလိုလို ၊ ၿမဴသလိုလို

လာမေၿခာက္ႀကနဲ ့ …   မရေတာ့ဘူး …

ဟန္ေဆာင္ကႀကိဳးထဲ မေပ်ာ္ေတာ့တာႀကာပီေလ … ။


ၿပန္ေတြးတုိင္း ငါ့ရင္ေတြခုန္ေနတုန္းပါပဲ  ညီမေလးရယ္ ၊

တေစၦေတြ ငါ့ကို လိုက္ဖမ္းတုန္းက ရက္ေတြဟာ

ဒီေန ့ေတြလိုမဟုတ္ဘူး …

ေမွာင္ၿပီးေတာ့ နက္တယ္  ၊ ေဖြးပီးထက္တဲ ့အစြယ္ေတြနဲ ့

ငါတို ့ယံုႀကည္ခ်က္ေတြကို ကိုက္ဘို ့ ၊ ၿမိဳဘို ့

အႀကိဳးစားခံရဘူးတယ္ကြယ္ ၊


သင္ပုန္းေခ်စို ့ေတာ့ မေၿပာပါနဲ ့ ေမေမ …

ဘယ္သူၿပဳလုပ္သူ ၊ ဘယ္သူအၿပဳလုပ္ခံရသူ

ဒါေတြေတာ့ ရွင္းလင္းဘို ့လိုမယ္

မဟုတ္တဲ ့အရာေတြ ၿငင္းရဲဘို ့ က်ေနာ္ေကာင္းကင္မွာ ေမေမဟာ ဓူ၀ံႀကယ္တစင္း..

ေမေမ ႏုတ္ဆိတ္ေနတာလား ၊  ဆို ့နစ္ေနတာလား  ၊

ေမေမ့ ရိုးရာအထည္ေလး ပ်က္စီးသြားမွာ စိုးရြံ ့ေနတာလား ၊


ဟင္ …ေမေမ က်ေနာ္ေႀကာင့္ ငိုေနတာလား …

ခြင့္လႊတ္ပါေမေမ ….

လူမိုက္တေယာက္ကို ေမေမမခ်စ္မွာ စိုးတယ္ေလ ။


ဒီလိုပါပဲ ညီမေလး …

ငါကလဲ ငါသန္ရာငါေၿပာ  ၊ သမိုင္းထဲမွာ လက္ခဲ ့တဲ ့ ႀကယ္အမႈန္ေလးၿဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္ ၊

ႏွလံုးေသြးေတြ ေစြးေစြးနီဘူးတယ္ ၊

ငါတို ့ေဆာက္တဲ ့အေဆာက္အအံုထဲ အုတ္ေလးတခ်ပ္

သဲေလးတပြင့္ဟာ ငါ။

သံမဏိတံုးႀကီးကို တူနဲ ့ “ေဒါင္” ခနဲ ထုခဲ့တာ ငါ ။


အဲ့ဒီတုန္းက လမ္းေတြဟာ သိပ္ေမွာင္တယ္ ညီမေလးရယ္

တခ်ိဳ ့လဲ နဲနဲခက္တယ္လိို ့ ထင္ႀကတယ္ ၊

တခ်ိဳ ့လဲ အနက္ထဲ ပိတ္ေလွာင္ခံရတယ္ ၊ တခ်ိဳ  ့လဲအနက္ထဲမွာ စိတ္ေတြကို ထပ္ပီးနက္

အမိုက္တြင္းကို တူးႀကတယ္ ၊  တခ်ိဳ ့ကဘယ္လို ၊ တခ်ိဳ ့ကဘယ္သူ

ဒါေတြေတာ့ ငါမသိဘူး ၊  ကိုယ့္သကၠာရ ကုိယ္ထုဆစ္

ယံုႀကည္ရာကို ေလွ်ာက္ခဲ့ႀကတာပဲ ။


ထသြားထလာအေတြးေတြ နဲ ့ တကိုယ္ေရ အိမ္အလြမး္ေတြအေႀကာင္း၊

အေမွာင္ထဲ စုနး္စုန္းၿမွပ္ခံလိုက္ရတဲ ့ ငါတို ့သူငယ္ခ်င္းေတြအေႀကာင္း

၀ပ္က်င္းထဲက ေခ်ာင္းေခ်ာင္းႀကည့္ခဲ ့ရတဲ ့ငါ့ ညေတြအေႀကာင္း

သူဟာဘာလဲ ၊ ငါကေရာဘာလဲ ဆိုတဲ ့အေတြးေတြအေႀကာင္း

ဟင္းအမယ္စံုတဲ ့ ေသာကထမင္း၀ိုင္းလို  ငါခဏခဏ အံႀကိတ္

တိတ္တိတ္ေလး ေဆြးခဲ ့ရဘူးတယ္ ။


အဲဒီတုန္းက ငါတုိ ့အိမ္မက္ အပိုဒ္(၁၃) ဟာ အရိုးမဲ ့တဲ့ ဓါးတစင္း ၊

မဲမဲၿမင္ရာ ငါခုတ္တုန္းက ငါ့လက္ေတြလဲ  ၿပက္ရွခဲ့တယ္ ၊

ငါ့ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ေလးထဲက အိမ္မက္ေတြလဲ အပိုင္းပိုင္းၿပက္တယ္ ၊

ဒဏ္ရာေတြ   ခ်ခင္းၿပေနတာမဟုတ္ပါဘူး  ၊

ငါတို ့ ရာသီထဲက ေလာကဓံဟာ သိပ္ အထိအရွမ်ားလြန္းတာကို သိေစရံုပါ  ။


ညီမေလးေရ …

အသံႀကားရာနားစြင့္ ၊ ၿမင္ရာကိုႀကည့္ေငး အေတြးေတြလဲ ခဏေၿဗာင္းဆန္သြားတယ္

ငါ့သန္ရာ ငါေၿပာ ၊ သူစိမ္းေတြႀကားထဲ ငါမေမွ်ာခ်င္ေတာ့ဘူး ..

၊ ခရီးေဆာင္အိတ္ေလး ငါလြယ္သြားတုန္းက  အေဖကငါ့ကိုလြမ္းတယ္ ၊

ညီမေလးက ငါ့ကိုနမ္းတာ ၊

အဲ့ဒီေန ့ေလး သတိရလို ့ ငါၿပန္ခဲ့ၿပီ ။


ဒါပါပဲ ညီမေလး …

သံသရာဆိုတာ လည္ေနတဲ ့

လွည္းဘီး၀န္ရိုးတခု ဆိုတာ နင့္မွတ္စုထဲ ထည့္မွတ္ထားပါ။


ကမၻာကလဲ အခ်ိန္တိုင္းလည္ေနတာပဲ

ဒါေပမဲ ့ …

ခုထိေတာ့  ငါ့မွာ ေန ့ညမကြဲေသးဘူး ……  ။


လင္းေနာင္

ျငိမ္းခ်မ္းေရး















မခံနုိင္တဲ့အဆုံး အျပံဳးခ်င္း
 
ဖလွယ္ၾကတာေပါ့

ငါတို ့မထင္မွတ္ထားတဲ ့

သမုိင္းေတြက တစ္ေန ့က်ရင္

သူတုိ ့ကိုျပန္ေျပာျပပါလိမ့္မယ္...။


ဆလိုင္းျမတ္နုိးသူ(ေတာင္ဇလပ္ေျမ)

အေ၀းေမွ်ာ္သၾကၤန္
















ပိေတာက္မွ အ၀ါ အစစ္
ရင္ဘတ္ စစ္စစ္ၾကီးထဲကုိိ
အ၀ါေရာင္ အတုေတြ ထုိးသိပ္
တစ္ႏွစ္လုံးေႏြရွိတဲ့ တုိင္းျပည္မွာ
တန္ခူး ကုိ ဒီမွာ  အတုလုပ္
ပိေတာက္ကုိ  ဒီမွာ အတုလုပ္
သၾကၤန္ကုိ ဒီမွာ  အတုလုပ္
လူစက္ရုပ္ေတြေလ အေမ
ႏွလံုးခုန္သံ တူးပို႔ ... တူးပို႔
ငါတို႔ ျမန္မာဆိုတာကိုေတာ့
အတု မလုပ္ၾကစတမ္း ... ။
ငါတို႔ေျမ ...
ငါတို႔ေရ ...
ငါတို႔ေလ နဲ႔ မထိ မေတြ႕သမွ်
ငါတို႔ သႀကၤန္ဆိုတာ အတုေပါ့
ေရၾကည္ရာ ... ျမက္ႏုရာဆိုလို႔ ရွာခဲ့တယ္ အေမ
ေရကလည္း ၾကည္သေပါ့
ျမက္ကလည္း ႏုသေပါ့
တစ္ခုေတာ့ ရိွတာေပါ့ .... အေမ
မခ်ိဳဘူး ....၊

သူစိမ္းေတြရဲဲ႕
ေျခႀကိဳေျခၾကားက
ကုန္းရုန္းထၿပီး
ေကြးေနေအာင္ ကၾကရတဲ့ အေ၀းသၾကၤန္
ပိေတာက္ပန္းေတြေတာ့ ပန္လို႔မရဘူး ... အေမ
ေရႊမန္းေတာင္ရိပ္လည္း
သီခ်င္းေတြထဲမွာပဲ ခိုေနရတာ
ႏွစ္ေတြ ၾကာေပါ့ ... ၊

ျပန္ခဲ့ခ်င္ၿပီ
ေျမသင္းနံ႔ လြင့္လြင့္ပ်ံ႕တ့ဲ
ကိုယ့္ေျမေပၚမွာ ကိုယ့္ေလကို ရိႈက္ၿပီး
သၾကၤန္သီခ်င္းတစ္ပုိဒ္ကို
အၿပံဳးေတြပိုက္ၿပီး
ပိေတာက္ဖူးေတြ ငိုက္ေနေအာင္ ဆင္ျမန္းထားတဲ့
အေမ့အနမ္းေတြေအာက္မွာ
သားတို႔ ....
သမီးတို႔ ....
တူးပို႔ ... တူးပို႔ သီခ်င္းသံခင္းၿပီး
ကိုယ့္ေျမကို ကုိယ္ နင္းခ်င္ၿပီ .... အေမ ။      ။

သုထက္မွဴး

အယားေဖ်ာက္ခ်င္သလား....မိတ္
















ခင္ဗ်ား သူ႔ကို သိလား ။ ဘယ္သိမွာလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္မွ မေျပာျပရေသးတာ ။
ေျပာျပလည္း သိခ်င္မွ သိမွာပါ ။ သူက လူတစ္ေယာက္ပဲေလ ။
လူရဲ႕ စိတ္မွာ စစ္ပြဲၿပီးရင္ အိမ္ကိုျပန္လို႔ မိသားစုနဲ႔ ေတြ႔ရမယ္ ။
အဆိုစိတ္နဲ႔ စစ္ပြဲေတြ ဆက္တိုက္ ။ ဆက္တိုက္ ။ အတိတ္နဲ႔ ခံႏိုင္ရည္နဲ႔ သတိနဲ႔
... နဲ႔ နဲ႔ ... နဲ႔ ။
လူေတြက အျခားလူေတြထက္ ကိုယ္က လူျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း သိပ္ေျပာခ်င္ေပါ့ ။
ထူးျခားတာလား မသိဘူး ။ တိရစာၦန္ေတြကို အတုယူၾကတာေတြလည္း ရိွျပန္ေရာ ။
တိရစာၦန္ေတြကို ခိုင္းစားလို႔လည္း ရတယ္ မဟုတ္လား ။
ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ၿပီး တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္ ။
ပ်ားကိုပုံျပဳ လုံ႔လျပဳဆိုသလို က်င့္ရင္ ေနာက္မက်တန္ပါဘူး ။
ဗ်ိဳင္းကို အတုယူၿပီး ဓား လွံေတြနဲ႔ ကစားၾကပါတယ္ ။
ႀကိဳးၾကာေရေသာက္ ၊ က်ားလက္၀ါး ၊ ဆက္ရက္ခုန္ေတြနဲ႔ သတ္ပုတ္ ။
၀ံပုေလြေတြ ေတာေခြးေတြလို အုပ္စုဖြဲ႕ အႏိုင္က်င့္ ။
ဘုရင္ေတြက ျခေသၤ့ ၊ ေဒါင္း ၊ ေခြး စတာေတြလို က်င့္ရပါသတဲ့ ။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဆာ္လမြန္ငါးေတြ ၊ ႀကိဳးၾကာေတြ ၊ ယုန္ေတြလို
အိမ္ကိုခ်စ္တဲ့ စိတ္ကို သေဘာက်ေနမိျပန္ပါတယ္ ။
သူကေတာ့ ပညာေတြသင္ယူၿပီး ကိုယ့္အတြက္
လူေတြအတြက္ ၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အတြက္လို႔ မေျပာဘဲ
အလုပ္ေတြကို လုပ္ေနတတ္သူပါ
လူေယာင္ေဆာင္ၿပီး ကိုက္လည္း မယားတတ္တဲ့ လူ
အနာေတြကို ထုပ္ပိုးထားၿပီး အစာေတြကို စုေဆာင္းျဖန္႔ေ၀သူပါ
အလင္းေအာက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါ သူ႕ကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္ ။
ခင္ဗ်ား သူ႔ကို သိလား ။


ၿငိမ္းစိုးဦး
မတ္လ၊ ၁၀ ရက္၊ ၂၀၁၃

ေခတ္တခုႏွင့္ စကားစျမည္ေျပာဆိုၾကည့္ျခင္း
















အုိ... ေခတ္ႀကီး


ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၄)အတြက္ အခ်စ္ကဗ်ာတပုဒ္ထဲ

အာဏာရႈးႀကီး မွဴးႀကီးသန္းေရႊလို ့

ကဗ်ာတပုဒ္ေရးစပ္မိေတာ့

ကဗ်ာကို မွင္နီၿခစ္

ကေလာင္ကို အေမွာင္တိုက္ထဲ ဆဲြသြင္းလုိက္ႀကတာ

ဘယ္သူေတြလဲ ... ?

ဘယ္သူေတြကလဲ ... ?

ေၿဖပါ ေခတ္ႀကီး...

ရဲရဲေၿဖ ႀကည့္ပါ ေခတ္ႀကီး.. ။


ေရငတ္လို ့ ေရတခြက္ရဲ ့ ခ်ိဳၿမမႈအေႀကာင္း ေၿပာမိတာ

အၿပစ္ရိွေႀကာင္း ၊ ပုန္ကန္မႈၿဖစ္ေႀကာင္း ဘာအတြက္ဆုိတာ

သိပ္နားမလည္ေပမဲ ့ ေမြးရာပါ စြဲကပ္ေနတဲ ့ငယ္ အက်င့္အတုိင္း က်ဳပ္တို ့က

ၿဖည့္ပီး နားလည္ေပးခဲ့တယ္ ေခတ္ႀကီး... ။


အိုေခတ္ႀကီး ...

အရာရာၿဖည့္ေတြး က်ဳပ္တို ့ က နားလည္လြန္းခဲ့တာေပါ့..

မီးမလာတုန္းကလဲ နားလည္ေပးခဲ့တာပဲ ..

ေရၿပတ္ေတာ့လဲ နားလည္ခဲ့တာပဲ ..

စကားလံုးေတြ ကဗ်ာလုိ လွ

ကုိယ္ထူၿပီး ကိုယ္ထခဲ့ရတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ... ။



အုိ..ေခတ္ႀကီး

ဘဲဥတလံုး တစ္က်ပ္ခြဲၿဖစ္ရာကစ

ဆီေစ်းႀကီးလို ့ ဘတ္စကားခေတြ ေစ်းတက္သြားရာကအဆံုး

ၿပတ္ေတာင္းေတာင္းဂီတ နဲ ့ တစ္ခ်ိဳ ့ အလံေထာင္ေတာ့

ဆူပူတယ္သမုတ္

အဟုတ္တကယ္ အၿပတ္ႏွံ က်ဳပ္တို ့မ်ိဳးဆက္ကို

ေလာင္တိုက္သြင္းခဲ့တာလဲ အေတးအမွတ္မထား

ဘုရားေဟာတဲ့ အက်ိဳးအေႀကာင္းတရားကို အဲ့ဒီ အၿဖစ္အပ်က္ထဲ သြပ္သြင္း ၊ ကံစီမံရာဆိုတဲ ့အေတြးနဲ ့

ဒီလိုၿဖည့္ၿပီး ေတြးခဲ့တယ္... ။

ေရငတ္လို ့ ေရတခြက္ရဲ ့ ခ်ိဳၿမမႈအေႀကာင္း ေၿပာမိတာ

အၿပစ္ရိွေႀကာင္း ၊ ပုန္ကန္မႈၿဖစ္ေႀကာင္း ဘာအတြက္ဆုိတာ

သိပ္နားမလည္ေပမဲ ့ ေမြးရာပါ စြဲကပ္ေနတဲ ့ငယ္ အက်င့္အတုိင္း က်ဳပ္တို ့က

ၿဖည့္ပီး နားလည္ေပးခဲ့တယ္ ေခတ္ႀကီး... ။


အို ...ေခတ္ႀကီး

က်ဳပ္တုိ ့ ကေပးခဲ့တယ္ ေခတ္ႀကီး ...

က်ဳပ္တို ့က ေတာင္းသမွ် အကုန္ေပးဘူးပါတယ္ ေခတ္ႀကီး..

က်ဳပ္တို ့က ေရငံု ၀ဇီပိတ္ အက်င့္ကိုလဲ ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္ ေခတ္ႀကီး..


ၿမတ္ႏိုးခဲ့ရပါေသာ ေခတ္ႀကီး..

ခင္ဗ်ားမၿပ႒ာန္းခ်င္တဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းမွာ လူ ့အခြင့္အေရး

စကားလံုးေရးေရး ေက်ာင္းမွာ အံရတုန္းက

က်ဳပ္တို ့ ဆရာႀကီး အတန္းေရွ ့ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ

(လခူအြင့္ရ ့ေး) ဆိုတာ ဒီလိုေရးႀကလုိ ့ သင္တုန္းကေရာ

ဘာမ်ား အထြန္ ့တက္ခဲ့ႀကလို ့လဲ ။

ခ်စ္ေႀကာက္ ရိုေသခဲ့ရပါေသာ ေခတ္ႀကီး

ေက်ာက္သင္ပုန္းႀကီး ၿဗန္းခနဲ

ႀကိမ္လံုးနဲ ့

ၿမည္ေအာင္ရို္က္ၿပီး ေက်ာင္းသင္ခန္းစာကို

အေခ်ာတဘက္ အႀကမ္းတဘက္

ဗလာစာအုပ္ထဲမွာ

လိုက္ကူးေရးခဲ ့ရတုန္းကလဲ က်ဳပ္တုိ ့က ဘာမ်ားေၿပာခဲ့ႀကလို ့လဲ ... ။

ဒီမယ္ ေခတ္ႀကီး

က်ဳပ္တို ့က ခင္ဗ်ားကိုေႀကာက္တာေပါ့ ..။

ခင္ဗ်ားကို အေသြးအသားထဲကကို ေႀကာက္ေနခဲ့ရတာေပါ့ ..

ခင္ဗ်ားေႀကာင့္ တခ်ိဳ ့ဆို

အရိုးထိဆူးခနဲ စစ္ခနဲ ကိုက္ခဲ့တဲ့ေရာဂါဆိုး ၿဖစ္ခဲ့ရတာေပါ့ …

အရာရာက်ပ္တည္းလြန္းတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ ့ရြာဇနပုဒ္မွာ

ဘာစိုက္စိုက္ မေအာင္ၿမင္တဲ ့ လယ္ယာေၿမမွာ

အက်ိဳးမဲ ့ အခ်ိန္ၿဖဳန္း က်ဳပ္တို ့က ဘာထုိင္လုပ္ေနရမတုန္း…

ေရြ ့မွၿဖစ္မွာေပါ့ ၊ ပ်ံႏိုင္ဘုိ ့ ႀကံစည္မွ ၿဖစ္မွာေပါ့ ေခတ္ႀကီး

တ၀မ္းတခါးအတြက္ ၊ မိသားစုအတြက္၊ ခ်စ္သူအတြက္ ၊

ရြာက က်မၼာေရးမေကာင္းတဲ ့ က်ဳပ္အဘေဆးကုဘုိ ့အတြက္ ၊

က်ဳပ္အတြက္ ၊သူ ့အတြက္

က်ဳပ္တို ့ ေန ့စဥ္လိုအပ္ေနတဲ ့ အတြက္အတြက္ေတြ ခင္ဗ်ားကိုထိုင္ေၿပာၿပရရင္

ဒီစကား၀ိုင္း မိုးလင္းသြားလိမ့္မယ္ ေခတ္ႀကီး ။

ထားလိုက္ေတာ့ ေခတ္ႀကီး ။

အတြက္ေတြအေႀကာင္း စံုေအာင္မေၿပာေတာ့ဘူး ေခတ္ႀကီး ။

ေရႀကည္ရာ ၿမက္ႏုရာပါ ေခတ္ႀကီး ..

အဲ့ဒီေတာ့ ေခတ္ႀကီး ..


က်ဳပ္တို ့ရြာကလူငယ္ေတြအကုန္

ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ဖင္မွာစြပ္ၿပီး မေလးရွားတိုင္းၿပည္ကိုိ အလုပ္အေကြ်းသြားၿပဳႀကရတယ္ ေခတ္ႀကီး ...

ဖင္ခ်င္းေပါက္ ထုိင္းႏိုင္ငံေတာ္ထဲ အိမ္ေနာက္ေဖးအေပါက္က ခိုး၀င္ လယ္ကူလီကြ်န္အလုပ္လုပ္ရဘို ့

ငါးေလွေပၚ လိုက္ရဖို ့ ၊ ငါးမ်ိဳးစိတ္ေတြ ခြဲၿခားရတဲ ့အလုပ္လုပ္ရဘို ့၊ ေအာက္ေၿခအလုပ ္အစံုက်ဳပ္တို ့ ၿမန္မာ

ေငြရမယ္ဆို အကုန္လုပ္ႀကတယ္ ေခတ္ႀကီး … ။

တခ်ိဳ ့အပ်ိဳမေတြကေတာ့ ရြာကယူလာတဲ ့ ထမီစေလးေတြပတ္ၿပီး

အထည္ခ်ဳပ္စခန္းမွာ သတို ့ဘ၀ကို ထိုးအပ္ႀကရတယ္ေခတ္ႀကီး …။

အမ်ိဳးယုတ္တဲ ့ အိမ္နီးခ်င္း တိုင္းၿပည္အႀကီးႀကီးတခုမွာ ရြာက တိုင္းရင္းသူအမ်ိဳးေကာင္းသမီးေတြ 
ဖာသည္အလုပ္ကို

စီးပြားေရးလို လုပ္စားတတ္ေနႀကၿပီ ေခတ္ႀကီး …။


အလိုတူ အလိုမတူမႈ ေတြနဲ ့မယားအရာေၿမွာက္စား

အပ်ိဳစင္ စစ္စစ္ဘ၀ေတြကို သူတို ့ေသြးနဲ ့ေႏွာ

အမ်ိဳးယုတ္ကေလးေတြ ထပ္ေမြးႏိုင္ဘို ့

က်ဳပ္တို ့တိုင္းရင္းသူ အပ်ိဳမေတြက

လူထုတ္လုပ္္တဲ ့စက္ႀကီး ၿဖစ္ေပးလုိက္ရၿပီ ေခတ္ႀကီး …။


သိပ္ရွိတာေပါ့ ေခတ္ႀကီး ..

စင္ကာပူမွာ စကတ္တိုတို၀တ္ၿပီး က်င္လည္ေနရတဲ ့

ရြာမွာေနတုန္းက စတုိင္နဲ ့ လံုး၀မတူေတာ့တဲ့

ဂိုက္စေပါက္ေလးေတြ ပိုတည့္လာၿပီး

နဲနဲကေလး ပိုလွလာတဲ့

က်ဳပ္တို ့ရြာကအပ်ိဳမေတြ

ရိုက္သတ္လို ့ေတာင္မကုန္ဘူး ေခတ္ႀကီး … ။


"ဘာ" ခင္ဗ်ား ဘာေၿပာလိုက္တာလဲ ေခတ္ႀကီး …

ပညာရွင္ေတြဟုတ္လား ၊ ခင္ဗ်ားဟာ ရယ္စရာသိပ္ေၿပာတတ္တဲ့

ေခတ္ႀကီး တေကာင္ပဲ ၊

သူတို ့လဲ ေရႀကည္ရာ ၿမက္ႏုရာပဲေပါ့ ေခတ္ႀကီး ။


သိပ္လြမ္းသြားၿပီလား ေခတ္ႀကီး ..

က်ဳပ္တို ့လို ေကာင္ေတြဆီမွာ

စား၀တ္ေနေရး ၿပသနာ ေန ့စဥ္ရိွသလို

သူတို ့လို

ပညာရွင္မွာက မာန္မာနခပ္ႀကီးႀကီးရိွတယ္ ဗ်

ဂုဏ္ၿဒပ္ရိွတယ္ဗ် …

ခင္ဗ်ားသြား တားမေနနဲ ့ေတာ့ .

မမွီေတာ့ဘူး . အပိုပဲေခတ္ႀကီး

ခင္ဗ်ား ရြာဇနပုဒ္မွာ ပညာအလင္းကို

သူတို ့ကလြတ္လပ္စြာ လင္းခြင့္ရလို ့လား …

သူတို ့လား ! သိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္လုိ ့ေတာ့

က်ဳပ္လဲ အတပ္ မစြပ္စြဲရဲဘူး ေခတ္ႀကီး..

ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ပဲ သူတို ့ကိုေသခ်ာေမးၿမန္းစံုစမ္းႀကည့္လုိက္ပါ ေခတ္ႀကီး..


ေနာက္ဆံုး ကုန္ကုန္ေၿပာပလုိက္မယ္ ေခတ္ႀကီး..

အာရွတိုက္ တခုလံုး ဖြ ့ံၿဖိဳးတဲ ့တိုင္းၿပည္အသီးသီးမွာ

ၿမန္မာ မရိွတဲ ့ အရပ္မရိွဘူးလို ့ေတာင္

ေၿပာလုိ ့ရတယ္ ေခတ္ႀကီး..


ဒါေႀကာင့္ ကမၻာအရပ္ရပ္က လူ ့စြမ္းအားအရင္းၿမစ္လိုအပ္ေနတဲ ့ တိုင္းၿပည္တိုင္းဆီကို
က်ဳပ္တို ့ၿမန္မာေတြေရာက္ခဲ့ရတယ္ ေခတ္ႀကီး..

က်ဳပ္တို ့ကိုလား !

က်ဳပ္တို ့ကိုေတာ့

ေပ်ာ္သလားေတာ့ မေမးနဲ ့ ေခတ္ႀကီး ။


ေပ်ာ္တာေပါ့ အေမရယ္ သီခ်င္းနဲ ့

ရြာက အိမ္ေပါင္ ၊ လယ္ေပါင္ေပးလိုက္ရတဲ ့

အေမနဲ ့ အေဖကို အဲ ့ဒီသီခ်င္းပဲ ရယ္သံေလးစြက္ၿပီး
ဆိုၿပေနႀကရတယ္ ေခတ္ႀကီး… ။

ဒီေလာက္ဆို လံုေလာက္ၿပီလို ့ က်ဳပ္ထင္တယ္ ေခတ္ႀကီး ။

သိပ္မရွင္းတာ ရိွခဲ့ရင္ေတာ့ ေမးႀကည့္ပါ ေခတ္ႀကီး …

က်ဳပ္သိသေလာက္ အကုန္ထပ္ေၿပာၿပႏိုင္ေသးတယ္ေခတ္ႀကီး..


သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ ေခတ္ႀကီး…

ခင္ဗ်ား သိပ္မေ၀းေတာ့ဘူး ေခတ္ႀကီး …

ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈ ေရာဂါ ပိုးက ခင္ဗ်ားကိုယ္ထဲစြဲကပ္သြားတာေပါ့

တန္ဖိုးရိွတဲ ့ လူ ့စြမ္းအားအရင္းၿမစ္ က်န္းမာေရးႀကီး

ခင္ဗ်ားမွာ ခ်ိဳ ့ယြင္းသြားတာေပါ့ ..

ခံတြင္းခ်ဥ္ေနၿပီလား ေခတ္ႀကီး

ဒါဆို စီးကရက္ဖြာရင္း စကားဆက္ေၿပာႀကရေအာင္ ေခတ္ႀကီး ..

အၿပင္မွာ ေနပူတယ္ ေခတ္ႀကီး …

ခင္ဗ်ားရင္ပူေနရင္ေတာ့ ေရေႏြးႀကမ္းပူပူပဲ မႈတ္ေသာက္လိုက္ေပါ့ ..

မကုန္ေသးဘူး ဦး ေခတ္ႀကီး..

က်ဳပ္တို ့မွာဒီထက္ပိုနာခဲ့ရတ ဲ့ဇာတ္ေတြေၿပာဘုိ ့က်န္ေနေသးတယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ား ယံုႏိုင္ပါ့မလား …။


ခင္ဗ်ားနဖူးစမွာ ေခြ်းစေတြနဲ ့ပါလား

ဘူးထဲက တစ္ရႈးစနဲ ့ ခင္ဗ်ားေခြ်းအစအနေတြ

သုတ္ပစ္လိုက္ပါလား ေခတ္ႀကီး …။


ေအးေဆးပါ ေခတ္ႀကီး …

က်ဳပ္တို ့က ခုထိ ေအးေဆးပဲ ေခတ္ႀကီး

က်ဳပ္တို ့က ခုထိ ၿဖည့္ၿပီး ေတြးေပးတတ္တုန္းပဲ ေခတ္ႀကီး ..

အစကေၿပာခဲ့သလိုပဲ ေခတ္ႀကီး

ထပ္ေၿပာမယ္ ေခတ္ႀကီး

က်ဳပ္တို ့က ..

ကိုယ္ထူ ကုိယ္ထပါ ေခတ္ႀကီး…

ခုထိလဲ ကိုယ္ထူ ကိုယ္ထပဲ ေခတ္ႀကီး

ကြ်မ္းက်င္ရာ လိမၼာသြားခဲ့တာေပါ့ ..

ေမွာ္ရံုေတာကို တကယ္ကြ်မ္းသြားတာေပါ့ ..

လုပ္သလိုမၿဖစ္ရင္ ၿဖစ္သလိုလုပ္

လုပ္္ပစ္တတ္တဲ့ အက်င့္ဆိုးေလးပဲ

က်ဳပ္တို ့သားေၿမးေတြအထိ ရလာ ၊

ဒီအက်င့္ဆိုးဟာ ၊ကင္ဆာဆဲလ္ေတြလုိအၿမစ္တြယ္

သတ္ၿပစ္ဘို ့ ေဆးမမွီေတာ့ဘူး ေခတ္ႀကီး …

အဆင္မေၿပမႈကို ကိုယ့္ဘာသာႀကိတ္ၿပီး ကုတတ္တယ္ ေခတ္ႀကီး..

အနာနဲ ့ ေဆးမတည့္ လို ့ မေပ်ာက္တဲ ့အခါေတြေတာ့

ခင္ဗ်ားကို နဲနဲေတာ့ က်ိန္ဆဲမိတယ္ ေခတ္ႀကီး..

ဒီအတြက္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါ ေခတ္ႀကီး …

ေနာက္ဆံုးမေတာ့

အက်ိဳးအေႀကာင္းတရားနဲ ့ ခင္ဗ်ားကုိ

ၿဖည့္ပီးထပ္ ပဲနားလည္ခဲ့ပါတယ္ ေခတ္ႀကီး….။



လင္းေနာင္

စၾကာ၀ဠာၾကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေသာ သံမဏိႏွင္းဆီ

















ဘယ္လိုေခါင္းစဥ္နဲ႔မဆိုေပါ႔ ကိုယ္႔အဝိဇၨာနဲ႔ကိုယ္ သိုသိုသိပ္သိပ္ေငြ႕ေလာင္ေနရတာၿဖစ္ေစ

မီးက်ည္ခဲဆမ္းထားတဲ႔ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ အသားစိုင္တစ္ခုလံုး ဖ်စ္ဖ်စ္ၿမည္ေနတာၿဖစ္ေစ

ဘယ္လိုနိဒါန္းမ်ိဳးနဲ႔မွ အမွန္တရားကို မေတာ္လွန္မိဖို႔ မွာခ်င္တယ္

အဲဒီ သံမဏိနွင္းဆီဟာ သူ႕တစ္သက္တာလံုး မွန္ကြဲစေတြနဲ႔ခင္းက်င္းထားတဲ႔လမ္းေပၚကေန

အေမွာင္မ်ိဳခံထားရတဲ႔ ဘဝေတြအတြက္

အမွန္တရားမီးအိမ္ကို သူ႕ဘဝ သူ႕ခႏၶာနဲ႔ ေလာင္ၿမိဳက္လင္းခ်င္းေစခဲ႔တာၿဖစ္တယ္

ငါတို႔ ခံတြင္းထဲက အဆိပ္ခတ္ခံထားရတဲ႔ ဆာေလာင္မႈဆိုတာ သူ႕ရင္နဲ႔ထြန္းညွိပစ္လိုက္မွ

ရဲရဲပြင္႔လာခဲ႔ရတဲ႔ ေန႔စဥ္သတင္းစာ

အခု ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ ကိုယ္႔စိတ္ကေလး ကိုယ္ၿခံဳၿပီး ငါတို႔ ေလွ်ာက္ေနရတဲ႔ လမ္း .....

ဘယ္လိုဆူးတစ္ေခ်ာင္းမွ ထပ္ထြက္မလာႏိူင္ေအာင္

သူ႔အသားစိုင္ေတြနဲ႔ ေသေသသပ္သပ္ခင္းထားတာကိုႀကည္႔

စႀကာဝဠာတစ္ခုလံုးရဲ႕ အမိုက္တရားကို အမွန္တရားဒိုင္းတစ္လက္ထဲနဲ႔ အိေၿႏၵမပ်က္

လင္းလက္ေစခဲ႔တာကိုႀကည္႔

သူ႕အက်ဥ္းသားဘဝမွာ ငါတို႔ ထမင္းစားမပ်က္ခဲ႔ႀကတာကို မေမ႕နဲ႔ စီးပြားရွာမပ်က္ခဲ႔ႀကတာကို မေမ႕နဲ႔

သူ႕အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ မေရးၿဖစ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ကိုယ္႔မိသားစုအတြက္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ

ဝတၱရားမပ်က္ခဲ႔ႀကတာကို မေမ႔နဲ႔

သူ႕က်န္းမာေရးအတြက္ သတင္းေမးဖို႔ေတာင္ အပင္းဆို႔ခံထားခဲ႔ရတဲ႔ ငါတို႔ႏူတ္ခမ္းကို

သူ႕ဘဝေလွာင္အိမ္ႀကီးထဲကေန သံတိုင္ေတြ အမ်ိဳခံၿပီး လင္းပြင္႔လာေစခဲ႔တာကို မေမ႔နဲ႔

သူ႕ေႀကာင္႔ လင္းပြင္႔ခဲ႔ရတဲ႔ ႏူတ္ခမ္းေတြနဲ႔ သူ႕ေၿခဖဝါးေအာက္က ေၿမတစ္မႈန္စာကိုေတာင္ မပစ္မွားမိေစနဲ႔

ငါတို႔ဘဝေတြအေပၚ စိတ္တစ္ခုလံုး ဝကြက္အပ္ထားတဲ႔ အဲဒီ စႀကာဝဠာမီးအိမ္ႀကီးကို

ဘယ္လိုေဆးလိပ္မီးမ်ိဳးနဲ႔မွ ေၿခရာမတိုင္းမိေစနဲ႔

အဲဒီေတာ္ဝင္နွင္းဆီက ေခတ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို တင္ေဆာင္ၿပီး ေသြးေၿပာင္းၿပန္စီးပစ္ခဲ႔တာကို မေမ႔နဲ႔

ငါတို႔တန္ဖိုးထားေနတဲ႔ ခ်စ္ၿခင္းတရားဆိုတာ ငါတို႔သားသမီးကလြဲၿပီး ဘယ္သူ႕ကိုမွ မခ်စ္ႏိူင္တဲ႔ အခ်စ္မ်ိဳး

သူ႕ရင္နဲ႔ခတ္ၿပီးထြင္းထားတဲ႔ ေမတၱာတရားက အမိုက္တရားမွန္သမွ်ကို စုန္းစုန္းခ်ဳပ္ေစမယ္႔

သံသရာတစ္ဆံုးေနမဝင္ႏိူင္တဲ႔ အလင္း

ငါတို႔အေပၚ က်ေရာက္ခံစားေနရတဲ႔ ဒုကၡဆိုတာ တစ္ကိုယ္စာ ေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ႔ မီးတစ္စ

သူ ထမ္းရြက္ထားရတဲ႔ ဒုကၡဆိုတာက ေခတ္အဆက္ဆက္ကတည္းက အလွ်ံတညီးညီးစြဲေလာင္လာခဲ႔တဲ႔ ကမၻာဦးမီး

ႀကယ္ေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနတဲ႔ ေကာင္းကင္ေအာက္ကေန သရဖူတက္ခူးလာခဲ႔သူ မဟုတ္ဘူး

လေရာင္ဆမ္းထားတဲ႔ ပန္းခင္းထဲကေန ရနံ႕ခူးယူလာခဲ႔သူ မဟုတ္ဘူး

ရာဇဝင္အဆက္ဆက္ရဲ႕ နကၡတ္ဆိုးေတြကို တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ေမာ႔ေသာက္လာခဲ႔တဲ႔

စစ္ဘီလူးေတြလက္ထဲကေန

ဝီရနွင္းေတြ ရႊဲရႊဲစိုေနတဲ႔ ေမတၱာတရားနဲ႔ ရာဇဝင္ေတြကို အႀကိမ္ႀကိမ္ဖူးပြင္႔ေစခဲ႔တဲ႔သူ

ငါတို႔အေပၚမွာ အႀကည္႔တစ္ဝက္စာေလာက္ေတာင္ ေဒါသမဖိတ္စင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔

အဲဒီေမတၱာဘဏ္တိုက္ႀကီးအေပၚ

ငါတို႔သတၱိ / ေဒါသ ဆိုတာႀကီးကို သြားမၿပမိေစနဲ႔

သူဟာ ေခတ္ရဲ႕ အမွန္တရား သူဟာ ေခတ္ရဲ႕မိခင္ သူဟာ ေခတ္ရဲ႕ အလင္းေရာင္

သူဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ ငါတို႔ထပ္မရႏိူင္ေတာ႔မယ္႔

တစ္ခုတည္းေသာစႀကာဝဠာရဲ႕ဘုရားခ်ီးၿမွင္႔ခဲ႔တဲ႔ ေနာက္ဆံုးေသာ မီးအိမ္။



ညီလင္းႏိူင္

မစဥ္းစားခ်င္ဘူး



လျခမ္းေကြးေကြး….တိမ္တိုးေျပးေန
ကိုယ္ေျပးသူေျပး….လိုက္ေလ ေဝးေလ
ဘယ္ေတာ့နီးမလဲ….ဘယ္ေတာ့မီမလဲ
ခ်စ္မိေစသူ….မၾကည္ျဖဴေသာ္ျငား
ကိုယ္တည္း ဖက္သတ္…ခ်စ္ေနရေသာ္
မတင္းတိမ္သည္မို႕…ေျပးလိုက္မိသည္
ေနာက္ဆံုးရလဒ္ ခံုဖိနပ္တည္း။


စိမ္းၾကည္ေအးလွ…တိမ္မည္ထင္သည္
စိတ္မ်ားယြင္းယို….ပင္လယ္ကြန္းခို
ခုန္ခ်မိသည္….အံမေလးေရကနစ္သည္မို႕။
ေနာက္ဆံုးဘဝနာ…ခ်စ္သူပစ္ခြါ
ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ဘုမထြက္ခ်င္ဘူး
သာသနာေဘာင္သြင္း…သံမွ်င္းျဖတ္သည္
ေတာထြက္ရင္ ေကာင္းမည္ေလာာာာာာာာ။
ပ်ဴမခ

ျမစ္၀င္စား .... သူမ


စိတ္လိုလက္ရ

ခုန္ခ်လိုက္တဲ့ " ျမစ္ " ပါ

သူ႕အလိုအတိုင္း ....

ေကာက္ေကြ႕ခြင့္ေတာ့ ရိွပါတယ္

သူက .... ျမစ္ " ... ေလ ...

ခရီးဆံုးရင္ေတာ့ ....

ရင္ခြင္ထဲအထိ ... စီးဆင္းဖို႔ပဲ မဟုတ္လား၊

အသင့္ျဖန္႔ခင္းထားတဲ့

ဒီရင္ခြင္နက္နက္ထဲ

ျမစ္က ....

ငါ့ကို သယ္ေဆာင္ၿပီး

စီးဆင္းလာႏိုင္မလား

မေသခ်ာခဲ့ ....

ေကာက္ေကြ႕တဲ့ သေဘာေတြနဲ႔

သူ ...မ ...

ဘယ္ကို စီးဆင္းမယ္

..... ငါ ....

အတိအက် မသိခဲ့၊

ျမစ္က ျမစ္လုိ စီးဆင္းရမယ္

ရင္ခြင္က ရင္ခြင္လို

ျဖန္႔ခင္းထားရံု မဟုတ္လား

အလိုအတိုင္း ....

တို႔တေတြ .... ေစာင့္ဆိုင္းၾကရဦးမယ္ ။    ။


သုထက္မွဴး

စစ္


အေဖက သမီးကိုရွာတယ္

မ်က္ေထာင့္နီၾကီးနဲ ့…။

အေမက သားကိုရွာတယ္

မ်က္ေထာင့္နီၾကီးနဲ ့…။

အဲဒီတုနး္က

ကမာၻၾကီးဟာ ေန ့မရိွတဲ ့ကမာၻအျဖစ္

ညမရိွတဲ ့ကမာၻအျဖစ္

ရုတ္တရက္မွတ္တမ္းတင္ျခင္းခံလုိက္ရတယ္……။


ဆလုိင္းျမတ္နုိးသူ(ေတာင္ဇလပ္ေျမ)

မဆိုၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ သီခ်င္း ၂



စိတ္အကြဲႀကီးရဲ႕ ေႀကကြဲဂီတကို ခြ်န္းနဲ႔ေပါက္သတ္ထားလိုက္ခ်င္တယ္

သန္႔စင္တဲ႔မနက္ခင္းမွာ ရနံ႔ေဟာက္ပက္ေတြကိုခ်ည္းေမာ႔ေသာက္ေနရတာ ၿငီးေငြ႕စရာ

ပိပိရိရိခပ္ထုတ္ခံလိုက္ရတဲ႔ ၿမစ္တစ္စင္း ဘယ္လိုအေႀကာင္းတရားနဲ႔ ဆက္စီးဆင္းရမလဲ

အခန္းနံပါတ္ ၃၈ အလိုအရ မၿဖစ္မေန ေလာင္ကြ်မ္းခံရေႀကးဆိုရင္

တိမ္မ်ိဳထားမိတဲ႔စိတ္လို မနက္ၿဖန္တိုင္းမွာ ေဝ႔ေဝ႔ဝဲဝဲ စိုစိုရႊဲရႊဲေလးပဲ ကြ်မ္းေလာင္ခ်င္တာေပါ႔

အခုေတာ႔ ဆည္းဆာအရင္႔အမာနဲ႔ ညေနခင္းလို နက္နက္က်င္က်င္

အေမွာင္ေတြသာ တခမ္းတနား

ေမးခြန္းေတြစိုက္ဝင္လာတိုင္း ရင္တစ္အံုလံုးေတာ္လဲခဲ႔တာ ဘဝတစ္သက္စာ မီးခိုးမဆံုးမိုးမဆံုး


ခန္းလံုးၿပည္႔အနက္စထဲက မ်က္ဝန္းေတြအတြက္ ရႈေမွ်ာ္ခင္းေတြ မလိုအပ္ေတာ႔ဘူးလား

ကိုင္းဖ်ားစပ္ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ႔အတိတ္မွာ ေႀကကြဲေရာင္ဟာ တဖ်တ္ဖ်တ္ခါေနတယ္

ဝင္းလက္ၿဖိဳးပတဲ႔နကၡတ္ အေမွာင္တစ္ရာ ၿခံရံၿပီးေႀကြက်သြားတာကို အိပ္မက္တယ္

နတ္ဆိုးလက္နဲ႔ေရးၿခစ္တဲ႔ပုရပိုက္မွာ ႀကည္ေမြ႕ဖြယ္ရာအခန္းဆိုတာ

နိဒါန္းကတည္းက ပါမလာခဲ႔ဘူး

အသိေတြေနာက္က် ဘဝေတြေနာက္က်တာထက္

ၿပင္ဆင္ခြင္႔မရွိတဲ႔ဇာတ္ ညဥ္႔နက္လြန္းခဲ႔တယ္

အစြယ္ခ်င္းတူရင္ေတာင္ ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔ဆင္စြယ္ဖ်ားမွာပဲ ကားစင္တင္ခံခ်င္တာေပါ႔

အခုေတာ႔ အေရဆုတ္ခံထားရတဲ႔ ဘဝဟာ ဝံပုေလြအစြယ္ႀကားမွာ ပိုးစိုးပက္စက္

ခရုလိုတအိအိတက္ေနရသေလာက္ အဆင္းဟာ

အလင္းတန္းလို ဝုန္းကနဲ မ်က္ေတာင္တစ္မွိတ္စာ

ဘဝဆိုတာမ်က္လွည္႔ပြဲရဲ႕ ၿပယုဒ္လို႔ ကင္ပြန္းတပ္ပါမယ္

ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲကလြတ္က်ကြဲသြားတဲ႔ စာနာတရားရဲ႕ စ်ာပနမွာ

ရြက္ေႀကြေတြသာ ဖြဲဖြဲၿခိမ္႔ၿခိမ္႔

ေက်ာက္ေခတ္ရဲ႕ ရိုးသားမႈဟာ ဒီေခတ္မွာ ၿမံဳသြားတဲ႔ပန္းတစ္ပြင္႔

တစ္နပ္စာအတြက္ အသက္တာကို ေလာင္းေႀကးထပ္ေနရတာ အရာရာဟာ ရင္သပ္ရႈေမာ


အဆင္းဘီးတပ္ထားပံုမ်ား စိုက္လိုက္မတ္တပ္သာေလွ်ာက္ပါ လမ္းဆံုးရင္ ေခ်ာက္ရွိသတဲ႔

တစ္ကုိယ္စာ ေၿပာေရးဆိုခြင္႔ရွိေႀကးဆို

ဘုရားသခင္စိုက္ခင္းထဲ အမိုက္တရားပန္းေတြ ပြင္႔ေဝေနလိမ္႔မယ္လို႔ ထင္ကိုမထားတာ။

ညီလင္းႏိူင္

အဖုိးေရ


ျဗိတိသွ်ႏွင့္ ခ်စ္တီး

က်ဳပ္တို ့ေျမႀကီးေပၚ က်ဴးေက်ာ္

ဂုတ္ေသြးစုတ္ အျမတ္ထုတ္သူတို ့အား

အမိေျမမွ ေမာင္းထုတ္ျပစ္ဖို ့

နဂါးကို ဂဠဳန္သုတ္ဟန္

ေတာ္လွန္ေရးေအာင္လံလႊင့္မိုးခဲ့...။

အာဏာရွင္ႏွင့္ စီးပြါးေရးနယ္ခ်ဲ  ့

ႀကိဳးေပးကြပ္မ်က္ ေၾကာက္လန္ ့ေစခဲ့လည္း

သမိုင္းစာမ်က္နာ ေျပာင္ေျမာက္ေစ

ဖါးေရႊေက်ာ္ေဟ့...လယ္သမားေတာ္လွန္ေရး.....။

ေခတ္ေျပာင္း..စနစ္ေျပာင္း

အေဟာင္းေတြ ေဟာင္းခဲ့ၿပီမို ့

ကၽြဲ-ႏြားေတြ အနားေပး

ဂၽြန္ဒီးယား ေလးနဲ ့

ေလကေလး တခၽြန္ခၽြန္

ထြန္ေရးေတြေနာ္ ညွက္လုိက္ခ်င္ရဲ  ့....။


ေခတ္မီတဲ့ စပါးက်ီ

ေျမြ-ကင္း အနားမသီရေလေအာင္

လွ်ပ္စစ္မီးေရာင္.ထိန္ထိန္လင္းလုိက္ခ်င္ရဲ  ့...။

ဆႏၵက ဘဝမဟုတ္ေလေတာ့...

ဥပေဒဆိုတာေတြက ယိမ္းထုိး က ခုန္

ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ရင္တုန္

လယ္သိမ္း..ယာသိမ္း..ၿခံေျမသိမ္းနဲ ့

လယ္သမားေတြ လယ္ယာေပ်ာက္

ခရိုနီႏွင့္ တပ္ေျမေတြထဲေရာက္

အဖိုးဂဠဳန္ဆရာစံ ခင္ဗ်ား....

လႈိင္ဇာမွာ စစ္ပြဲေတြ မရပ္ေသးသလို

ထြန္တံုးတိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲေနရဆဲ......အဖိုးေရ  ့.....။             ။


(ဒီေန ့( ၀၂-၂၆-၁၃) မအူပင္ မလက္တို၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ  ့လႈိင္ဇာ)
မင္းတာရာ

ငါတုိ ့့ၿမိဳ ့ၿပထဲ၀င္ေမႊသြားတဲ ့ည



ငါတုိ ့ၿမိဳ ့ၿပေလးရဲ ့ေမွာင္နက္နက္ၿပဇာတ္ေလးထဲမွာ

ေမွ်ာ္လင္ ့ခ်က္အေတြးပုံရိပ္ေတြ ၿဖတ္သန္းကူးစက္ေနတယ္

မ်ိဳသိပ္ခဲ ့ရတဲ ့အိပ္မက္ေတြကုိ

အသက္ၿပင္းတဲ ့ပကာသနေတြ စုိက္ထုိး

စုိက္ပ်ိဳးခဲ ့တဲ ့ေရေတြက

သက္မဲ ့နာမ္ေလ....။

ပရမ္းပတာ လမ္းေတြထဲ

ငါ ့ပ်ံက် ေၿခလွမ္းေတြကုိဖက္တြယ္လုိ ့

၀င္ေရာက္သြားမိ တယ္ ဆုိိရင္ပဲ

စကားတစ္ခြန္းအတြက္ၿပားတစ္ရာမက

ေထာင္တန္ေပးမွ Demo version ကုိ

download လုပ္လုိ ့့ရတာမဟုတ္လား

ငါတုိ ့ၿမိဳ ့ၿပနံနက္ခင္းေလးေတြထဲ

အာဏာစက္ ရႊံ ့ဗြက္ေတြေဘာင္ဘင္ခတ္ထပြက္ေနတယ္

ဗလာမဲေတြ တန္းစီစနစ္နဲ ့ရပ္ေနႀကရတယ္

ကန္ေရၿပင္ေတြကေတာ ့ညစ္ပတ္ၿငိမ္သက္ေနဆဲ

မွန္အိမ္ငယ္ငယ္ေလးထဲက ငါတုိ ့ၿမိဳ ့ကေလးဟာ

နာရီေန ့စြဲေတြ လြဲမွားလုိ ့ဆုိ ့နင္ ့ေႀကကြဲစြာ

ခုတ္ေမာင္း၀င္လုိ ့လာေနတယ္

ေသြးေဆာင္ႏွလုံးသား ႏြံခဲေတြထဲ

လက္ပစ္ေတြ အခါခါကူးၿဖတ္လုိ ့ေနတယ္

အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ေတြ မွာ ငါ ့ၿမိဳ ့ၿပေလးငါ ့ကုိေစာင္ ့လုိ ့ေနေတာ ့မယ္ ......

အေမွာင္ထုရဲ ့သိပ္သည္းဆေတြ

အတင္းဖိခ်ထားတဲ ့ညတစ္ခုထဲက

ငါတုိ ့ၿမိဳ ့ၿပေလးေရ.....

ၿဖဴစင္တဲ ့ငါတုိ ့ၿမိဳ ့သားေတြရဲ ့ေတးသြားေတြနဲ ့အတူ

မရုိးႏုိင္ေအာင္ေဟာင္းေနေတာ ့မယ္ေလ...............။


ေနမုိးလူ

အတၱစုမွတ္တမ္း


ကၽြန္ေတာ့္ကုိကၽြန္ေတာ္လားခ်စ္လုိက္တာမ်ား တုန္လို ့ေပါ့ဗ်ာ

ကၽြန္ေတာ့္ကိုစြန္ ့ခြာသြားတဲ့ေကာင္မေလးကိုမမုနး္ဘူး

အခ်စ္ရိွရင္အမုနး္ဆိုတာရိွတတ္တာပဲ…

ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြကုိမမုန္းဘူး ေပါက္ကြဲကဗ်ာေတြကိုမမုန္းဘူး

အက်ဳိးဆုိတာအေၾကာင္းရိွမွျဖစ္လာတာပါ

မြဲေျခာက္ေျခာက္ဘ၀ေတြကုိမမုနး္ဘူး

စိုိထုိင္းထုိင္းအေရခြံေတြကိုေတာ့မုနး္တယ္

ေလထဲမွာကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆုိဒ္ေတြမ်ားလာတာ အျပစ္မေျပာဘူး

တစ္ခ်ဳိ  ့ဆုိေသလုိက္ၾကတာမ်ား တခ်ဳိ ့ဆုိေအာ္လုိက္ၾကတာမ်ားလြန္ေရာ

ရာသိီဥတုအေျခေနမေပးလညး္ ထြက္သြားတဲ့သူကထြက္သြားတယ္

ခြင့္မေတာင္းဘဲ၀င္လာတဲ့သူက၀င္လာတယ္

အဲဒီအတြက္ ကမၻာၾကိးကတာ၀န္ေပးဖုိ ့အသင့္ပဲ

ေလာဘေတြက ဟိုလူ ့ကိုကူးစက္ ဒီလူ ့ကုိကူးစက္

သက္ျပင္းေတြက၀င္ခ်ည္ထြက္ခ်ည္

အကန္ ့အသတ္မရိွ အဲဒီထဲမွာပဲ

ေပ်ာ္တဲ့သူကေပ်ာ္တယ္ ေသတဲ့သူကေသတယ္

အျပဳံးေတြဆုိတာ တခဏတာျငိမး္ခ်မး္ေစေပမဲ့

တစ္ဘ၀စာအတြက္ စိတ္မခ်ရဘူးဆိုတာလူတုိ္င္းသိတယ္

ဒါေပမဲ့လူတုိငး္လြယ္လြယ္ ျပဳံးလုိက္ၾက ငုိလိုက္ၾက

အဲဒီၾကားမွာ ဂရုဏာဆုိတာကိုဘယ္သူမွမသိလုိက္

ေက်ာ္သြားလုိက္ၾကတာမ်ား

ဒီလုိနဲ ့ပဲ လြယ္လြယ္မွားလိုက္ၾက

အခ်ိန္ေတြကိ ဖ်က္ဆီးလုိက္ၾက

ဘ၀တစ္ခုလြယ္လြယ္ေလးတည္ေဆာက္ၾက

အဆင္မေျပမွုေတြနဲ့လည္ပတ္ၾက

ဟုိေကာင္ေလးေျပာတာ ကၽြန္ေတာ္ေဆးစြဲေနျပီ

ဟုိေကာင္မေလးေျပာတာ ကၽြန္မေဆးစြဲေနျပီ

တစ္စုံတစ္ရာက အေျဖအတြက္ သက္ျပင္းခ်ခဲ့တယ္

ကၽြန္ေတာ္အမုနး္ဆုံးတစ္ခုေျပာပါလားဆုိရင္ အခြံတစ္ခု

အဲဒီအခြံတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္သိပ္မုနး္တာပဲဗ်ာ

ဒါပင္မယ္႔ကၽြန္ေတာ့္ကိုကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္လုိက္တာမ်ား တုန္လုိ ့့…………။


ဆလိုင္းျမတ္ႏုိးသူ(ေတာင္ဇလပ္ေေျမ)

ေရႊေရာင္အိပ္မက္



သံသာပ်ံဝဲ ေဝဟင္ထဲမွာ
သာယာေပ်ာ့ေပ်ာင္း သတင္းေကာင္းေတြ
ခ်ိဳးျဖဴခမ်ာ အားငယ္ရွာေပါ့..။
ေတာေၾကာင္ေတြ လက္ခေမာင္းခတ္ဖို ့
တို ့ေတြ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ရတာၾကာၿပီ
ၾကည့္ေလာ့...
မီးေလာင္တိုက္ထဲက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ဂီတတျခား ေတးသံတျခားနဲ ့..။

ျပည္တြင္းစစ္က အဆုတ္ အတက္ အတြက္
က်ားကြက္ေရြ ့ကစားခုံတစ္ခုေလလား..
ျပားျပားေမွာက္ လူမႈဒုကၡေအာက္က ငါ့တို ့မွာ
ေျမဇာပင္ကို အသနားႀကီးသနားတယ္...
ေသနတ္သံတိတ္ဆိတ္ ရြာလမ္းထိပ္ကမူလတန္းေက်ာင္းကို
ျပန္တက္ခ်င္တဲ့ က်ဳပ္သားေလးကိုလည္း သနားတယ္..။

ပက္ပက္စက္စက္ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ စစ္မီးလွ်ံေအာက္
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြ ၾကယ္စင္ေတြဆို ေရတြက္မရေတာ့ဘူး
ေသာကေတြပါရဗြနဲ ့ မိဘမ်ားရဲ ့ ငိုေၾကြးသံ
ေကာင္းကင္နံရံမွာ ပဲ့တင္ထပ္လုိ ့..
"အနာဂတ္သခင္ေတြ အသက္ေခၽြ 'စစ္' ေၾကာင့္ေၾကြ.." တဲ့။

မင္းတာရာ